намесазадгар ҷони даҳум чун длстонӣ ёфтам

می سزد گر جان دهم چون دلستانی یافتم

Бигузарам аз хорҳо чун гулистонӣ ёфтам

بگذرم از خارها چون گلستانی یافتم

Ханда ҳамчун гули занам чун навбаҳорам даст дод

خنده همچون گل زنم چون نوبهارم دست داد

Нола чун булбул кунам чун бӯстонӣ ёфтам

ناله چون بلبل کنم چون بوستانی یافتم

Бе забонами баъди азин чун дӯстро бишнохтам

بی زبانم بعد ازین چون دوست را بشناختم

Бе нишонами баъди азин каз вай нишоне ёфтам

بی نشانم بعد ازین کز وی نشانی یافتم

Гирди кӯии ин таманнои бас ки гардидам басар

گرد کوی این تمنا بس که گردیدم بسر

Бахт дар бикшоду ногуҳ остонӣ ёфтам

بخت در بگشاد و ناگه آستانی یافتم

Кӯҳ меҳнат кунад ҷонами солҳо Фарҳоди вор

کوه محنت کند جانم سالها فرهاد وار

Лоҷарами ширинтар аз ҷон длстонӣ ёфтам

لاجرم شیرین تر از جان دلستانی یافتم

Аз фақиронеи дарин раҳи боркаш ҳамчун шутур

از فقیرانی درین ره بارکش همچون شتر

Тарки бору хари гирифта корвонӣ ёфтам

ترک بار و خر گرفته کاروانی یافتم

эй дил эй дил ғам махӯр чун ман зи тарки ҷони худ

ای دل ای دل غم مخور چون من ز ترک جان خود

Баҳри раҳи зод ва барои хона ноне ёфтам

بهر ره زاد و برای خانه نانی یافتم

Аз алафи зори ҷаҳон чун гўспндм давр шуд

از علف زار جهان چون گوسپندم دور شد

Гургро андари рама ҳамчун шабоне ёфтам

گرگ را اندر رمه همچون شبانی یافتم

Ман ки бар миъроҷи он раҳи минбари афлок ро

من که بر معراج آن ره منبر افلاک را

Ҳамчуи нозили поя ӣӣ бар нардбонӣ ёфтам

همچو نازل پایه یی بر نردبانی یافتم

Андарин дунёии дуни дарвеши соҳиби завқ ро

اندرین دنیای دون درویش صاحب ذوق را

Рост ҳамчун гавҳарӣ дар хокдонӣ ёфтам

راست همچون گوهری در خاکدانی یافتم

Офтоби ишқи ҷони сайф фарғонӣ бидид

آفتاب عشق جان سیف فرغانی بدید

Гуфт ҳангом тулӯъаст , осмонӣ ёфтам !

گفت هنگام طلوعست، آسمانی یافتم!