эй ганҷи ғами ниҳодаи бўиронаҳи дилам

ای گنج غم نهاده بویرانه دلم

Ваии маскани хаёли ту кошонаи дилам

وی مسکن خیال تو کاشانه دلم

Ишқат ки бо тасарруф ӯ хок зар шавад

عشقت که با تصرف او خاک زر شود

Ин ганҷ ӯ ниҳоди бўиронаҳи дилам

این گنج او نهاد بویرانه دلم

Рух зард кард рӯем аз он дам ки нтъи хеш

رخ زرد کرد رویم از آن دم که نطع خویش

Афганд шоҳи меҳри ту дар хонаи дилам

افگند شاه مهر تو در خانه دلم

Зони соъатӣ ки ҳалқаи зулф ту дид ва шуд

زآن ساعتی که حلقه زلف تو دید و شد

Занҷирдори ишқи ту девонаи дилам

زنجیردار عشق تو دیوانه دلم

Бротши ҳавои ту чун мурғ пурбсухт

برآتش هوای تو چون مرغ پربسوخت

Азтоби шамъ рӯй ту парвонаи дилам

ازتاب شمع روی تو پروانه دلم

Андари азал ки олам ва одам набӯд буд

اندر ازل که عالم و آدم نبود بود

Маҷнӯни бкўии ишқи ту ҳамхонаи дилам

مجنون بکوی عشق تو همخانه دلم

Гар қобилам чу тухми бпўсди бзири хок

گر قابلم چو تخم بپوسد بزیر خاک

Об аз муҳаббат ту хӯрд донаи дилам

آب از محبت تو خورد دانه دلم

Чун дили збндгии ту доғ қабул ёфт

چون دل زبندگی تو داغ قبول یافت

Тани ҷон нисор кард бшкронаҳи дилам

تن جان نثار کرد بشکرانه دلم

Пӯшида доштанд зумуррадами ҳадис ӯ

پوشیده داشتند زمردم حدیث او

Пинҳон намонад ва гуфта шуд афсонаи дилам

پنهان نماند و گفته شد افسانه دلم