Ғунча чун кард табассуми сӯй саҳро наравем

غنچه چون کرد تبسم سوی صحرا نرویم

Гули бихандии замонӣ бтмошо наравем

گل بخندی زمانی بتماشا نرویم

Модарин кӯй муқӣмем чу асҳоби алкҳФ

مادرین کوی مقیمیم چو اصحاب الکهف

Гар касе санг занад ҳамчуи саг аз ҷо наравем

گر کسی سنگ زند همچو سگ از جا نرویم

Кӯии маъшӯқ ва дар дӯст бааст аз ҳамаи ҷой

کوی معشوق و در دوست بهست از همه جای

Мо ҳам ӣнҷо биншинем ва бсҳро наравем

ما هم اینجا بنشینیم و بصحرا نرویم

Вар беноне нарасем аз дар ӯ бар дар ӯ

ور بنانی نرسیم از در او بر در او

Чун саг аз фоқа бимирем ва бадарҳо наравем

چون سگ از فاقه بمیریم و بدرها نرویم

Бо дили пари хӯн чун ғунчаи баҳам омада ем

با دل پر خون چون غنچه بهم آمده ایم

Мо ббодӣ чу гул эй дӯсти зи ҳам вонрўим

ما ببادی چو گل ای دوست ز هم وانرویم

Гар бибастон шудан аз мо напасандӣ зи он рӯй

گر ببستان شدن از ما نپسندی ز آن روی

Парда баргир ва гулистон бинмо то наравем

پرده برگیر و گلستان بنما تا نرویم

Бтрб даст бизан бар сари мо пой бикӯб

بطرب دست بزن بر سر ما پای بکوب

Каз сари кӯии тугар сар баравад мо наравем

کز سر کوی تو گر سر برود ما نرویم

Сайфи фарғонӣ бо дӯст бигӯ ҷавр макун

سیف فرغانی با دوست بگو جور مکن

Ки бад-ӣни мрўҳаҳи мо аз сар ҳалво наравем

که بدین مروحه ما از سر حلوا نرویم

Ваъда додӣ ба шаби васл ( худва ) май тарсим

وعده دادی به شب وصل (خودو) می ترسیم

Ки фаромӯш кунигар бтқозо наравем

که فراموش کنی گر بتقاضا نرویم