Туро агар чаҳ фароғат буд зи ёрии ман

ترا اگر چه فراغت بود ز یاری من

Бурӣда нест зи васлати умедвории ман

بریده نیست ز وصلت امیدواری من

Аз орзӯии ту дар хоку хӯни ҳамеи гирдам

از آرزوی تو در خاک و خون همی گردم

Биёу иззати худ бози байну хории ман

بیا و عزت خود باز بین و خواری من

Дар иштиёқи ту шабҳо чунон биноледам

در اشتیاق تو شبها چنان بنالیدم

Ки хаста шуд дили шаб аз фиғону зории ман

که خسته شد دل شب از فغان و زاری من

Ғам ту хӯрдам ва хӯн шуд дилами ҷзоки аллоҳ

غم تو خوردم و خون شد دلم جزاک الله

Ки хуш қиём намӯдӣ бғмгсории ман

که خوش قیام نمودی بغمگساری من

Марои ғами ту бботл ҳаме кашад , чаҳ шавад

مرا غم تو بباطل همی کشد، چه شود

Агар барории дастии баҳақи гузории ман

اگر برآری دستی بحق گزاری من

зи сабру ақли дарин вақт шукрҳо дорам

ز صبر و عقل درین وقت شکرها دارم

Ки дар фироқи ту чун мекунанд ёрии ман

که در فراق تو چون می کنند یاری من

Ҷамоатӣ ки маро манъ мекунанд аз ту

جماعتی که مرا منع می کنند از تو

Бибин қасовати эшону бурдбории ман

ببین قساوت ایشان و بردباری من

Фусурда табъ надонад ки аз сар сӯзаст

فسرده طبع نداند که از سر سوزست

Чу шамъ дар ғами ишқи ту пойдории ман

چو شمع در غم عشق تو پایداری من

Вафоу меҳри туро ман бидон ҷаҳони бабрам

وفا و مهر تو را من بدان جهان ببرم

Гумон мабар ки ҳамин буд дӯстдории ман

گمان مبر که همین بود دوستداری من

Маро аз омад ва шуд назд ту чаҳ ҳосил буд

مرا از آمد و شد نزد تو چه حاصل بود

Биҷузи маломати хасмону шармсории ман

بجز ملامت خصمان و شرمساری من

зи тунди боди фироқи ту сайф фарғонӣаст

ز تند باد فراق تو سیف فرغانیست

Басони барги хазон ( эй ) гули баҳории ман

بسان برگ خزان (ای) گل بهاری من