Ошиқам бар ту ва бар сӯрати ҷонпарвар ту

عاشقم بر تو و بر صورت جان پرور تو

Ман азин маънӣ кардам дилу ҷон дар сари ту

من ازین معنی کردم دل و جان در سر تو

Ҳамчу бозон нахӯрам гӯшти зи дасти шоҳон

همچو بازان نخورم گوشت ز دست شاهان

Устихон май талабами ҳамчуи сегон аз дар ту

استخوان می طلبم همچو سگان از در تو

эй илм карда зи хуршеди сипоҳи ҳасанат

ای علم کرده ز خورشید سپاه حسنت

Маи астораҳи ҳашами як нафар аз лашкари ту

مه استاره حشم یک نفر از لشکر تو

Дили ашкстаҳ ки чун писта кушодаст даҳон

دل اشکسته که چون پسته گشادست دهان

Қӯти ҷон май талабад аз лаб чун шукри ту

قوت جان می طلبد از لب چون شکر تو

То бмънии назарам бар хат ва рӯят афтод

تا بمعنی نظرم بر خط و رویت افتاد

Ошиқам бар қалами қудрати сӯратгар ту

عاشقم بر قلم قدرت صورت گر تو

Гарданам каз паии пой ту кашад бори сиррӣ

گردنم کز پی پای تو کشد بار سری

Тавқ дорад ббқои абад аз ханҷари ту

طوق دارد ببقای ابد از خنجر تو

Парда бурдор ки аз пушти замин ҳар зарра

پرده بردار که از پشت زمین هر ذره

Офтобӣ шавад аз рӯй зёгстри ту

آفتابی شود از روی ضیاگستر تو

Бар зи оғӯш ва бар ту бихӯрамгар икшб

بر ز آغوش و بر تو بخورم گر یکشب

Бахти бедори бхўобондми андар бар ту

بخت بیدار بخواباندم اندر بر تو

Тарки харгоҳи ҷаҳонӣу براردи шабу рӯз

ترک خرگاه جهانی و برآرد شب و روز

Мау хуршеди сар аз хайма чун чодари ту

مه و خورشید سر از خیمه چون چادر تو

Ҳасани кӯи ҷилва худ мекунад андари мау хур

حسن کو جلوه خود میکند اندر مه و خور

Ҳар нафаси сӯрат ӯ ҷони хўҳд аз пайкари ту

هر نفس صورت او جان خوهد از پیکر تو

Гар бидонам ки дилатро бсмоъсти нишот

گر بدانم که دلت را بسماعست نشاط

Аз раг ҷон кунам абрешими хунёгари ту

از رگ جان کنم ابریشم خنیاگر تو

Сайфи фарғонии пиндор ки шеър ту зараст

سیف فرغانی پندار که شعر تو زرست

Гар ббозор равад ҳеҷ наёрад зари ту

گر ببازار رود هیچ نیارد زر تو