Нусхаи ишқи ту бар рқи дилами мстўрст

نسخه عشق تو بر رق دلم مسطورست

Васф рӯй тўбгўим ки маро дастураст

وصف روی توبگویم که مرا دستورست

Грнўисм пураз асрор китобӣ гардад

گرنویسم پراز اسرار کتابی گردد

Ончӣ бар рқи дил ( ман ) мстўрст

آنچه بر رق دل (من) مسطورست

Ҳама офоқ буридам бмсолии фармон

همه آفاق بریدم بمثالی فرمان

Ки зслтони ҷамоли ту маро маншураст

که زسلطان جمال تو مرا منشورست

Шавқи дрдли арнии гӯии шабии ҳмчўклим

شوق دردل ارنی گوی شبی همچوکلیم

Омадами барсари кӯии ту ки ҷонро тавраст

آمدم برسر کوی تو که جانرا طورست

Оташ рӯй ту дидам ки надорад тобӣ

آتش روی تو دیدم که ندارد تابی

Пеш ӯ чашмаи хуршед ки обаш нураст

پیش او چشمه خورشید که آبش نورست

Ҳаркасиро ( ки ) бмънии бтў наздикӣ нест

هرکسی را (که) بمعنی بتو نزدیکی نیست

Сӯраташгар ба мисли ҷон буд аз дил давраст

صورتش گر به مثل جان بود از دل دورست

Ҳркрои ишқи ту дар базми базми азал ҷомӣ дод

هرکرا عشق تو در بزم بزم ازل جامی داد

Гарчи мастӣ накунад то бобад махмураст

گرچه مستی نکند تا بابد مخمورست

Зондаҳи тести сухани гуфтани ман , венаи ашъор

زانده تست سخن گفتن من،وین اشعار

Шукрии зони қсбу шаҳдӣ азон занбӯраст

شکری زآن قصب و شهدی ازآن زنبورست

Чун бсмъ ту расонанд бигӯ кин абёт

چون بسمع تو رسانند بگو کاین ابیات

Оҳи он шефтау нола он ранҷураст

آه آن شیفته و ناله آن رنجورست

Ҳама дар базм аз даст ( ту ) нолам чун чанг

همه در بزم از دست (تو) نالم چون چنگ

То ки абрешими раги бртн чун тнбўрст

تا که ابریشم رگ برتن چون طنبورست

Дида чун дид ки чун гули бҷмолии маърӯф

دیده چون دید که چون گل بجمالی معروف

Бандаи зони рӯз чу булбул бсхн машҳураст

بنده زآن روز چو بلبل بسخن مشهورست

Ошиқи армдҳт маъшӯқ кунад айбӣ нест

عاشق ارمدحت معشوق کند عیبی نیست

Булбул ар нола кунад азпӣ гул маъзӯраст

بلبل ار ناله کند ازپی گل معذورست

Сайфи фарғонӣ мурдааст ва ман исрофилам

سیف فرغانی مرده است و من اسرافیلم

Венаи сухан нафха ишқаст взбонм сувараст

وین سخن نفخه عشقست وزبانم صورست