Басӣ намонад зи ашъори ошиқонаи ту

بسی نماند ز اشعار عاشقانهٔ تو

Ки шоҳи байти сухан ҳо шавад фасонаи ту

که شاه‌بیت سخن‌ها شود فسانهٔ تو

Ба базми ишқ тарашшӯҳ кунад чу оби ҳаёт

به بزم عشق ترشح کند چو آب حیات

Зулоли завқи зи ашъори ошиқонаи ту

زلال ذوق ز اشعار عاشقانهٔ تو

Ба маҷлисӣ ки касони соз ишқ бинавозанд

به مجلسی که کسان ساز عشق بنوازند

Ҳазор нағмаи эшон ва як таронаи ту

هزار نغمهٔ ایشان و یک ترانهٔ تو

Чу бар рубоби ғазали парда соз шуд табъат

چو بر رباب غزل پرده‌ساز شد طبعت

Ба чанги Зуҳра бришм диҳад чғонаҳи ту

به چنگ زهره بریشم دهد چغانهٔ تو

Чу бар бисоти сухани асби худ равон кардӣ

چو بر بساط سخن اسب خود روان کردی

Дамии зи шоҳ маъаттал набӯд хонаи ту

دمی ز شاه معطل نبود خانهٔ تو

Чу доми шеъри турои гашти мурғи ҷонҳо сайд

چو دام شعر ترا گشت مرغ جان‌ها صید

Миёни донаи дилҳост ошиёнаи ту

میان دانهٔ دل‌هاست آشیانهٔ تو

Касе ки ҳалқаи он дар занад ба пои адаб

کسی که حلقهٔ آن در زند به پای ادب

Бияёду бунаади сар бар остонаи ту

بیاید و بنهد سر بر آستانهٔ تو

зи шеъртар ҳама пар кард хон дарвешӣ

ز شعر تر همه پر کرد خوان درویشی

Адоам аз об даҳан ёфт хушк нона ту

اِدام از آب دهن یافت خشک نانهٔ تو

Ба назд ту зари султони суфол рангин аст

به نزد تو زر سلطان سفال رنگین است

Аз онкии гавҳар нафасаст дар хазонаи ту

از آنکه گوهر نفس است در خزانهٔ تو

Бад-ӣни сифат ки турои саркаш бенон шуд ром

بدین صفت که ترا سرکش بنان شد رام

Магар Асоӣ кулемаст тозӣонаи ту

مگر عصای کلیم است تازیانهٔ تو

зи ҷайби фикр чу сар бар кунад сухан дар ҳол

ز جیب فکر چو سر بر کند سخن در حال

Чу мӯӣ рост шавад фарқ ӯ ба шонаи ту

چو موی راست شود فرق او به شانهٔ تو

Ту баҳри фазлу туро дар миёнаи гавҳари назм

تو بحر فضل و ترا در میانه گوهر نظم

Сухан бигӯ ки хамӯшӣ буд каронаи ту

سخن بگو که خموشی بود کرانهٔ تو

Аз он зи доираи аҳли асри берӯнӣ

از آن ز دایرهٔ اهل عصر بیرونی

Ки ғайри нуқта дил нест дар миёнаи ту

که غیر نقطهٔ دل نیست در میانهٔ تو

Аз он ба халқ чу симурғ рӯй нанамое

از آن به خلق چو سیمرغ روی ننمایی

Ки нопадид чу анқо шудааст лонаи ту

که ناپدید چو عنقا شده است لانهٔ تو

Тарозуе ки ?герат дар кафӣ буд дунё

ترازویی که گرت در کفی بود دنیا

зи ростии нгроиди ҷӯии забонаи ту

ز راستی نگراید جوی زبانهٔ تو

Туро ки курсии дили зини хароба берун аст

ترا که کرسی دل زین خرابه بیرون است

Биҳишти вори з аршаст осмонаи ту

بهشت‌وار ز عرش است آسمانهٔ تو

Ба тарки малики ду олами чаҳор такбир аст

به ترک ملک دو عالم چهار تکبیر است

Яке намози таҳаҷҷуди яке дугонаи ту

یکی نماز تهجد یکی دوگانهٔ تو

зи хамри ишқи қадаҳҳост ҳар яке ғазалат

ز خمر عشق قدح‌هاست هر یکی غزلت

Чу об гашта равон аз шробхонаҳи ту

چو آب گشته روان از شرابخانهٔ تو

Нишонае сети суханҳои ту вале на чунонк

نشانه‌ای‌ست سخن‌های تو ولی نه چنانک

Ба тири таъна мардум расад нишонаи ту

به تیر طعنهٔ مردم رسد نشانهٔ تو

зи нафас нотиқа пресс ин сухан чу айёмии сет

ز نفس ناطقه پرس این سخن چو ایامی‌ست

Ки мурғи рӯҳи ҳамеи пурвирд ба донаи ту

که مرغ روح همی پرورد به دانهٔ تو

Ба давлати шарафи нафаси ту азиз шавад

به دولت شرف نفس تو عزیز شود

Матоъи шеър ки хораст дар замонаи ту

متاع شعر که خوار است در زمانهٔ تو