Басӯии ҳазрати расӯли аллоҳ

بسوی حضرت رسول الله

Май рӯм бо дили шафоати хоҳ

می روم با دل شفاعت خواه

Нахӯрам ғам аз оташ , ар бирасад

نخورم غم از آتش، ار برسد

Оби чашмами бхоки он даргоҳ

آب چشمم بخاک آن درگاه

Ҳеҷ хайрӣ надидам андари худ

هیچ خیری ندیدم اندر خود

Шукр каз шар худ шудам огоҳ

شکر کز شر خود شدم آگاه

Гашт дар маъсияти сиёҳу сипед

گشت در معصیت سیاه و سپید

Дил ва мӯем ки бади сипеду сиёҳ

دل و مویم که بد سپید و سیاه

Раҳи басӣ рафтаам фузун аз ҳад

ره بسی رفته ام فزون از حد

Хари басӣ рондаам бурун аз роҳ

خر بسی رانده ام برون از راه

Ҳеҷ зикрӣ нагуфта бе ғифлат

هیچ ذکری نگفته بی غفلت

Ҳеҷ тоъат накарда бе икроҳ

هیچ طاعت نکرده بی اکراه

Моҳ худ кардаам сияҳи бФсод

ماه خود کرده ام سیه بفساد

Рӯз худ кардаам табаи бгноаҳ

روز خود کرده ام تبه بگناه

Худ чунин моҳ чун буд аз сол

خود چنین ماه چون بود از سال

Худ чунин рӯз кӣ буд аз моҳ

خود چنین روز کی بود از ماه

Шаб сиёҳасту чашми ман торик

شب سیاهست و چشم من تاریک

Раҳ дарозасту рӯзи ман кӯтоҳ

ره درازست و روز من کوتاه

Бежани ақл бо ман андари банд

بیژن عقل با من اندر بند

Юсуфи рӯҳ бо ман андари чоҳ

یوسف روح با من اندر چاه

Ҳам бдъўии гронтрм аз кӯҳ

هم بدعوی گرانترم از کوه

Ҳам бмънии сбктрм аз коҳ

هم بمعنی سبکترم از کاه

Гоҳ бар нтъи шаҳватам чун пел

گاه بر نطع شهوتم چون پیل

Гоҳ бар нили нихватам чун шоҳ

گاه بر نیل نخوتم چون شاه

Гурги табъами бҳмлаҳ ҳамчун шер

گرگ طبعم بحمله همچون شیر

Саги сириштами бҳилаҳ чун рӯбоҳ

سگ سرشتم بحیله چون روباه

Дайни фурушами бхлқ ва дар қуръон

دین فروشم بخلق و در قرآن

Хонам « аддӣни каллаи ллаҳ »

خوانم «الّدینُ کُلّه لِلّه»

Нафас ман толибаст дунё ро

نفس من طالبست دنیا را

Чаҳ аҷаби илтифоти хари бгёҳ

چه عجب التفات خر بگیاه

эй мураққаъ шиор карда , чаҳ суд

ای مرقع شعار کرده، چه سود

Хирқаи даҳ ту , чу нест дили яктоа

خرقه دَه تُو، چو نیست دل یکتاه

На фақирӣ на сӯфӣ ар чаҳ буд

نه فقیری نه صوفی ار چه بود

Кисватати далқу масканати хонақоҳ

کسوتت دلق و مسکنت خانقاه

Нашавад пшклш чу нофаи машк

نشود پشکلش چو نافهٔ مشک

Вари шутурро таббат буд шабгоҳ

ور شتر را تبت بود شبگاه

Кас боФср нагашт шоҳи ҷаҳон

کس بافسر نگشت شاه جهان

Кас бхрқаҳ нашуд вале илоҳ

کس بخرقه نشد ولیّ اِله

Нарасад хари бпоигоаҳи Масеҳ

نرسد خر بپایگاه مسیح

Врчаҳ полон кунандаш аз дебоа

ورچه پالان کنندش از دیباه

Нашавад ҷомаи боф агар гӯйанд

نشود جامه باف اگر گویند

Бмсли анкабутро ҷўлоаҳ

بمثل عنکبوت را جولاه

Лашкари умрро мадад кам шуд

لشکر عمر را مدد کم شد

Сафдари марг арза кард сипоҳ

صفدر مرگ عرضه کرد سپاه

эй басои тоҷдор тахт нишин

ای بسا تاجدار تخت نشین

Ки бадасти ҳаводис аз ногоҳ

که بدست حوادث از ناگاه

Хаймаи осмони заррини мех

خیمهٔ آسمان زرین میخ

Бар замин шан задааст чун харгоҳ

بر زمین شان زده است چون خرگاه

Даст айём мезанад гардан

دست ایام می زند گردن

Сар бемағзро барои кулоҳ

سر بی مغز را برای کلاه

Аз сари феълҳои бад бархез

از سر فعلهای بد برخیز

эй бникии фитода дар афвоҳ

ای بنیکی فتاده در افواه

Гарчи мардуми туро накӯ гӯйанд

گرچه مردم ترا نکو گویند

Бас буд карда ту бар ту гувоҳ

بس بود کرده تو بر تو گواه

Нараҳад каси бҳилаҳ аз дӯзах

نرهد کس بحیله از دوزخ

Моҳӣ аз баҳр нагзарад бшноаҳ

ماهی از بحر نگذرد بشناه

Сурхи рӯеи хўҳии бурузи шумор

سرخ رویی خوهی بروز شمار

Рӯи бшб чун хурӯси хизпгоаҳ

رو بشب چون خروس خیزپگاه

Нола кун гарчи шаб расед бсбҳ

ناله کن گرچه شب رسید بصبح

Тавба кун гарчи рӯз шуд бегоҳ

توبه کن گرچه روز شد بیگاه

Марази сад гунаҳ шифо ёбад

مرض صد گنه شفا یابد

Аз сари дард агар кунӣ як оҳ

از سر درد اگر کنی یک آه

Чун зи ман бозгирии оби ҳаёт

چون ز من بازگیری آب حیات

Гар бхокм ниҳанд ё рибоа

گر بخاکم نهند یا رَبّاه

Мари заминро бигӯ ки чун Юсуф

مر زمین را بگو که چون یوسف

ӯ ғарибаст акрамии мсўоаҳ

او غریبست اکرمی مثواه

Вон чунон кун ки умр банда шавад

وآن چنان کن که عمر بنده شود

Хатм бар лоолаҳи алооллаҳ

ختم بر لااله الاالله