Ба номи он ки ҷонро фикрати омухт

به نام آن که جان را فکرت آموخت

Чароғи дил ба нур ҷон барафрӯхт

چراغ دل به نور جان برافروخت

зи фазлаш ҳар ду олами гашти равшан

ز فضلش هر دو عالَم گشت روشن

зи файзаши хоки одами гашти гулшан

ز فیضش خاک آدم گشت گلشن

Тавоноӣ ки дар як трФҳолъин

توانایی که در یک طرفةالعین

зи коф ва навен падед оварад кунин

ز کاف و نون پدید آورد کَونین

Чу қофи қудраташи дам бар қалам зад

چو قاف قدرتش دم بر قلم زد

Ҳазорон нақш бар лавҳ адам зад

هزاران نقش بر لوح عدم زد

Аз он дами гашти пайдо ҳар ду олам

از آن دم گشت پیدا هر دو عالَم

Вази он дам шуд ҳувайдои ҷони одам

وز آن دم شد هویدا جان آدم

Дар одам шуд падеди ин ақлу тмииз

در آدم شد پدید این عقل و تمییز

Ки то донист аз он асли ҳамаи чиз

که تا دانست از آن اصل همه چیز

Чу худро дид як шахси муайян

چو خود را دید یک شخص معیّن

Тафаккур кард то худ чистам ман

تفکّر کرد تا خود چیستم من

зи ҷузвии сӯии куллӣ як сафар кард

ز جزوی سوی کلّی یک سفر کرد

Вази онҷои боз бар олам гузар кард

وز آنجا باز بر عالَم گذر کرد

Ҷаҳонро дид амри эътиборӣ

جهان را دید امر اعتباری

Чу воҳид гашта дар аъдоди сорӣ

چو واحد گشته در اعداد ساری

Ҷаҳони халқу амр аз як нафас шуд

جهان خلق و امر از یک نفَس شد

Ки ҳам он дам ки омад боз пас шуд

که هم آن دم که آمد باز پس شد

Вале он ҷойгаҳ омад шудан нест

ولی آن جایگه آمد شدن نیست

Шудан чун бенгарӣ ҷуз омадан нест

شدن چون بنگری جز آمدن نیست

Ба асли хеши роҷеъи гашти ашё

به اصل خویش راجع گشت اشیا

Ҳамаи як чиз шуд пинҳону пайдо

همه یک چیز شد پنهان و پیدا

Таъолии аллоҳи қадӣмии кӯ ба як дам

تعالی الله قدیمی کو به یک دم

Кунад оғозу анҷоми ду олам

کند آغاز و انجام دو عالَم

Ҷаҳони халқу амри ӣнҷо яке шуд

جهان خلق و امر اینجا یکی شد

Яке бисёр ва бисёр андакӣ шуд

یکی بسیار و بسیار اندکی شد

Ҳама аз ваҳм туаст ин сӯрати ғайр

همه از وهم توست این صورت غیر

Ки нуқта доирааст аз суръати сайр

که نقطه دایره‌ست از سرعت سیر

Яке хатаст аз аввал то ба охир

یکی خط است از اوّل تا به آخر

Бар ӯ халқ ҷаҳон гашта мусофир

بر او خلق جهان گشته مسافر

Дар ин раҳи анбиё чун сорибонанд

در این ره انبیا چون ساربانند

Далел ва раҳнамоӣ корвонанд

دلیل و رهنمای کاروانند

Вази эшон Сайид мо гашта солор

وز ایشان سیّد ما گشته سالار

Ҳам ӯ аввали ҳам ӯ охир дар ин кор

هم او اوّل هم او آخر در این کار

Аҳад дар мем Аҳмади гашти зоҳир

احد در میم احمد گشت ظاهر

Дар ин давр аввал омад айни охир

در این دور اوّل آمد عین آخر

зи Аҳмад то аҳад як мем фарқ аст

ز احمد تا احد یک میم فرق است

Ҷаҳонии андари он як мем ғарқ аст

جهانی اندر آن یک میم غرق است

Бар ӯ хатми омадаи поёни ин роҳ

بر او ختم آمده پایان این راه

Дар ӯ манзил шуда « адъўои илои аллоҳ »

در او مُنزل شده «اُدعوا اِلَی الله»

Мақоми длгшоиши ҷамъ ҷамъ аст

مقام دلگشایش جمع جمع است

Ҷамоли ҷонФзоиши шамъ ҷамъ аст

جمال جانفزایش شمع جمع است

Шуда ӯ пешу дилҳо ҷумла аз пай

شده او پیش و دل‌ها جمله از پی

Гирифтаи дасти дилҳо домани вай

گرفته دست دل‌ها دامن وی

Дар ин раҳи авлиёи боз аз пасу пеш

در این ره اولیا باز از پس و پیش

Нишоне додаанд аз манзили хеш

نشانی داده‌اند از منزل خویش

Ба ҳади хеш чун гаштанди воқиф

به حدّ خویش چون گشتند واقف

Сухан гуфтанд дар маърӯфу ориф

سخن گفتند در معروف و عارف

Яке аз баҳр ваҳдат гуфт ано алҳақ

یکی از بحر وحدت گفت اَنَا الحق

Яке аз қурбу баъду сайри заврақ

یکی از قرب و بعد و سیر زورق

Якеро илми зоҳир буд ҳосил

یکی را علم ظاهر بود حاصل

Нишоне дод аз хушкии соҳил

نشانی داد از خشکی ساحل

Яке гавҳар баровард ва ҳадаф шуд

یکی گوهر برآورد و هدف شد

Яке бгзошти он назд садаф шуд

یکی بگذاشت آن نزد صدف شد

Яке дар ҷузв ва кул гуфт ин сухани боз

یکی در جزو و کل گفت این سخن باز

Яке кард аз қадиму муҳаддиси оғоз

یکی کرد از قدیم و مُحدِث آغاز

Яке аз зулфу холу хат баён кард

یکی از زلف و خال و خط بیان کرد

Шаробу шамъу шоҳидро аён кард

شراب و شمع و شاهد را عیان کرد

Яке аз ҳастӣ худ гуфту пиндор

یکی از هستی خود گفت و پندار

Яке мустағриқи бути гашту зуннор

یکی مستغرق بت گشت و زنّار

Суханҳо чун ба вифқ манзил афтод

سخن‌ها چون به وفقِ منزل افتاد

Дар аФҳоми хилоиқ мушкил афтод

در افهام خلایق مشکل افتاد

Касеро кандар ин маънӣаст ҳайрон

کسی را کاندر این معنی است حیران

Зарурат мешавад донистан он

ضرورت می‌شود دانستن آن