Гузаштаи ҳафт ва даҳ аз ҳафтсад сол

گذشته هفت و ده از هفتصد سال

зи ҳиҷрати ногаҳон дар моҳи шавол

ز هجرت ناگهان در ماه شوال

Расӯлӣ бо ҳазорон лутфу эҳсон

رسولی با هزاران لطف و احسان

Расед аз хизмати аҳли хуросон

رسید از خدمت اهل خراسان

Бузургӣ кандар онҷо ҳаст машҳур

بزرگی کاندر آنجا هست مشهور

Ба анвоъи ҳунар чун чашмаи ҳўр

به انواع هنر چون چشمهٔ هور

Ҷаҳонро суру ҷонро нури аънӣ

جهان را سور و جان را نور اعنی

Эмоми соликони Сайиди ҳусайнӣ

امام سالکان سید حسینی

Ҳамаи аҳли хуросон аз киу ма

همه اهل خراسان از که و مه

Дар ин аср аз ҳама гуфтанд ӯ ба

در این عصر از همه گفتند او به

набиштаи номае дар боби маънӣ

نبشته نامه‌ای در باب معنی

Фиристода бар арбоби маънӣ

فرستاده بَرِ ارباب معنی

Дар онҷои мушкилӣ чанд аз иборат

در آنجا مشکلی چند از عبارت

зи мушкилҳои асҳоби ишорат

ز مشکل‌های اصحاب اشارت

Ба назм овардау пурсидаи як як

به نظم آورده و پرسیده یک یک

Ҷаҳонии маънии андари лафзи андак

جهانی معنی اندر لفظ اندک

зи аҳли донишу арбоби маънӣ

ز اهل دانش و ارباب معنی

Саволӣ дорам андари боби маънӣ

سؤالی دارم اندر باب معنی

зи асрори ҳақиқати мушкилӣ чанд

ز اسرار حقیقت مشکلی چند

Бигӯям дар ҳузур ҳар хирадманд

بگویم در حضور هر خردمند

Нахуст аз фикри хешам дар таҳайюр

نخست از فکر خویشم در تحیر

Чаҳ чизаст онкии гўиндши тафаккур

چه چیز است آنکه گویندش تفکر

Чаҳ буд оғози фикратро нишоне

چه بود آغاز فکرت را نشانی

Саранҷоми тафаккурро чаҳ хуоне

سرانجام تفکر را چه خوانی

Кадомин фикри моро шарт роҳ аст

کدامین فکر ما را شرط راه است

Чаро гуҳи тоъат ва гоҳе гуноҳ аст

چرا گه طاعت و گاهی گناه است؟

Ки бошам ман маро аз ман хабар кун

که باشم من؟ مرا از من خبر کن

Чаҳ маънӣ дорад андари худ сафар кун

چه معنی دارد اندر خود سفر کن

Мусофир чун буд раҳрав кадом аст

مسافر چون بود رهرو کدام است

Киро гӯям ки ӯ мард тамом аст

که را گویم که او مرد تمام است

Ки шуд бар сари ваҳдати воқифи охир

که شد بر سرّ وحدت واقف آخر

Шносоӣ чаҳ омад орифи охир

شناسای چه آمد عارف آخر

Агар маърӯфу орифи зот пок аст

اگر معروف و عارف ذات پاک است

Чаҳ савдо бар сари ин мушт хок аст

چه سودا بر سر این مشت خاک است

Кадомин нуқтаро ҷӯшаст ано алҳақ

کدامین نقطه را جوش است انا الحق

Чаҳ гӯйӣ , ҳарза буд он ё муҳаққиқ

چه گویی، هرزه بود آن یا محقّق

Чаро махлуқро гӯйанд восил

چرا مخلوق را گویند واصل

Сулӯку сайр ӯ чун гашти ҳосил

سلوک و سیر او چون گشت حاصل

Висоли мумкину воҷиб ба ҳам чист

وصال ممکن و واجب به هم چیست

Ҳадиси қурбу баъд ва беш ва кам чист

حدیث قرب و بعد و بیش و کم چیست

Чаҳ баҳраст онкии илмаш соҳил омад

چه بحر است آنکه علمش ساحل آمد

зи қаър ӯ чаҳ гавҳар ҳосил омад

ز قعر او چه گوهر حاصل آمد

Садаф чун дорад он маънӣ баён кун

صدف چون دارد آن معنی بیان کن

Куҷо зу мавҷи он дарё нишон кун

کجا زو موج آن دریا نشان کن

Чаҳ ҷузваст он ки ӯ аз кул фузун аст

چه جزو است آن که او از کل فزون است

Тариқ ҷустан он ҷузв чун аст

طریق جستن آن جزو چون است

Қадиму муҳаддис аз ҳам чун ҷудо шуд

قدیم و محدث از هم چون جدا شد

Ки ин олам шуд он дигар худо шуд

که این عالم شد آن دیگر خدا شد

Ду олами мо сӯй аллоҳаст бе шак

دو عالم ما سوی الله است بی‌شک

Муайян шуд ҳақиқати баҳр ҳар як

معین شد حقیقت بهر هر یک

Дуе собит шуд онгаҳ ин маҳол аст

دویی ثابت شد آنگه این محال است

Чаҳ ҷои иттисол ва инфисол аст

چه جای اتصال و انفصال است

Агар олам надорад худ вуҷӯдӣ

اگر عالم ندارد خود وجودی

Хаёлии гашт ҳар гуфту шунӯдӣ

خیالی گشت هر گفت و شنودی

Ту собит кун ки ин ва он чигуна аст

تو ثابت کن که این و آن چگونه است

Вагарнаи кори олам божгўнаҳ аст

وگرنه کار عالم باژگونه است

Чаҳ хоҳад марди маънӣ зон иборат

چه خواهد مرد معنی زان عبارت

Ки дорад сӯии чашму лаби ишорат

که دارد سوی چشم و لب اشارت

Чаҳ ҷӯяд аз сари зулфу хату хол

چه جوید از سر زلف و خط و خال

Касе кандар мақомотасту аҳвол

کسی کاندر مقامات است و احوال

Шаробу шамъу шоҳидро чаҳ маънӣ аст

شراب و شمع و شاهد را چه معنی است

Хроботӣ шудани охир чаҳ даъвӣ аст

خراباتی شدن آخر چه دعوی است

Буту зуннору тарсое дар ин кӯй

بت و زنار و ترسایی در این کوی

Ҳама куфраст варна чист бар гӯй

همه کفر است ورنه چیست بر گوی

Чаҳ май гӯйии газофи ин ҷумла гуфтанд

چه می‌گویی گزاف این جمله گفتند

Ки дар ваии бех таҳқиқӣ наҳуфтанд

که در وی بیخ تحقیقی نهفتند

Муҳаққиқро маҷозӣ кӣ буд кор

محقق را مجازی کی بود کار

Мадони гуфторашони ҷузи мағзи асрор

مدان گفتارشان جز مغز اسرار

Касе кӯ ҳал кунад ин мушкилам ро

کسی کو حل کند این مشکلم را

Нисор ӯ кунам ҷону дилам ро

نثار او کنم جان و دلم را

Расӯли он номаро бархонад ногоҳ

رسول آن نامه را برخواند ناگاه

Фитод аҳвол ӯ ҳоле дар афвоҳ

فتاد احوال او حالی در افواه

Дар он маҷлиси азизони ҷумлаи ҳозир

در آن مجلس عزیزان جمله حاضر

Бад-ӣни дарвеш ҳар як гашта нозир

بدین درویش هر یک گشته ناظر

Яке кӯ буд марди кордидаҳ

یکی کو بود مرد کاردیده

зи мо сад бори ин маънӣ шунида

ز ما صد بار این معنی شنیده

Марои гуфтои ҷавобии гӯй дар дам

مرا گفتا جوابی گوی در دم

Каз онҷо нафъ гиранд аҳли олам

کز آنجا نفع گیرند اهل عالم

Бадв гуфтам чаҳ ҳоҷати кини масоил

بدو گفتم چه حاجت کین مسائل

Нбштми борҳои андари расоъл

نبشتم بارها اندر رسائل

Балии гуфто вале бар вифқи мсؤўл

بلی گفتا ولی بر وفق مسئول

зи ту манзум медорем момўл

ز تو منظوم می‌داریم مأمول

Пас аз алҳоҳ эшон кардам оғоз

پس از الحاح ایشان کردم آغاز

Ҷавоби нома дар алфози эҷоз

جواب نامه در الفاظ ایجاز

Ба як лаҳзаи миёни ҷамъ бисёр

به یک لحظه میان جمع بسیار

Бигуфтам ҷумларо бефикру такрор

بگفتم جمله را بی‌فکر و تکرار

Кунун аз лутфу эҳсонӣ ки доранд

کنون از لطف و احسانی که دارند

зи ман ин хрдгиҳо дар гузоранд

ز من این خردگی‌ها در گذارند

Ҳама донанд кини кас дар ҳамаи умр

همه دانند کین کس در همه عمر

Накарда ҳеҷ қасди гуфтани шеър

نکرده هیچ قصد گفتن شعر

Бар он табъам агар чаҳ буд қодир

بر آن طبعم اگر چه بود قادر

Вале гуфтан набӯд ало ба нодир

ولی گفتن نبود الّا به نادر

Ба наср арча кутуб бисёр ме сохт

به نثر ارچه کتب بسیار می‌ساخت

Ба назми маснавӣ ҳаргиз напардохт

به نظم مثنوی هرگز نپرداخت

Арӯзу қофия маънӣ насинҷид

عروض و قافیه معنی نسنجد

Ба ҳар зарфии дарун маънӣ нагунҷад

به هر ظرفی درون معنی نگنجد

Маъонии ҳаргизи андар ҳарф ноед

معانی هرگز اندر حرف ناید

Ки баҳри қулзуми андар зарф ноед

که بحر قلزم اندر ظرف ناید

Чу мо аз ҳарфи худ дар тнгноиим

چو ما از حرف خود در تنگناییم

Чаро чизе дигар бар вай физойем

چرا چیزی دگر بر وی فزاییم

На фахраст ин сухан каз боб шукр аст

نه فخر است این سخن کز باب شکر است

Ба назд аҳли дили тамҳид узр аст

به نزد اهل دل تمهید عذر است

Маро аз шоирии худ ор ноед

مرا از شاعری خود عار ناید

Ки дар сад қарн чун аттор ноед

که در صد قرن چون عطار ناید

Агарчӣ зини нмти сад олами асрор

اگرچه زین نمط صد عالم اسرار

Буд як шама аз дукони аттор

بود یک شمّه از دکان عطار

Вале ин бар сиблат иттифоқ аст

ولی این بر سبیل اتفاق است

На чун дев аз фиришта истироқ аст

نه چون دیو از فرشته استراق است

Алии алҷмлаҳи ҷавоби нома дар дам

علی الجمله جواب نامه در دم

Нбштми як ба як на беш на кам

نبشتم یک به یک نه بیش نه کم

Расӯли он номаро бастад ба эъзоз

رسول آن نامه را بستد به اعزاز

Вази он роҳӣ ки омад боз шуд боз

وز آن راهی که آمد باز شد باز

Дигарбораи азизии кори фармой

دگرباره عزیزی کار فرمای

Марои гуфто бар он чизе беафзой

مرا گفتا بر آن چیزی بیفزای

Ҳамон маънӣ ки гуфтӣ дар баёни ор

همان معنی که گفتی در بیان آر

зи айни илм бо айни аёни ор

ز عین علم با عین عیان آر

намедидам дар авқоти он маҷолӣ

نمی‌دیدم در اوقات آن مجالی

Ки пардозами бадв аз завқи ҳоле

که پردازم بدو از ذوق حالی

Ки васфи он ба гуфту гӯ маҳол аст

که وصف آن به گفت و گو محال است

Ки соҳиб ҳол донад кон чаҳ ҳол аст

که صاحب حال داند کان چه حال است

Вале бар вифқи қавли қоили дайн

ولی بر وفق قول قائل دین

Накардам ради саволи соили дайн

نکردم رد سؤال سائل دین

Паии он то шавад равшантар асрор

پی آن تا شود روشن‌تر اسرار

Даромад тӯтии табъам ба гуфтор

درآمد طوطی طبعم به گفتار

Ба Авну фазлу тавфиқи худованд

به عون و فضل و توفیق خداوند

Бигуфтам ҷумларо дар соъатӣ чанд

بگفتم جمله را در ساعتی چند

Дил аз ҳазрат чу номи номаи дархост

دل از حضرت چو نام نامه درخواست

Ҷавоб омад ба дили кини гулшани мост

جواب آمد به دل کین گلشن ماست

Чу ҳазрат кард номи номаи гулшан

چو حضرت کرد نام نامه گلشن

Шавад зон чашми дилҳо ҷумлаи равшан

شود زان چشم دل‌ها جمله روشن