Набӣ чун офтоб омад , вале моҳ

نبی چون آفتاب آمد، ولّی ماه

Муқобил гардад андар « лии маъаи аллоҳ »

مقابل گردد اندر «لی مع‌الله»

Набувват дар камоли хеш софӣ аст

نبوت در کمالِ خویش صافی است

Вилояти андар ӯ пайдо , на махфӣ аст

ولایت اندر او پیدا، نه مخفی است

Вилоят дар вале пӯшида бояд

ولایت در ولیّ پوشیده باید

Вале андари набии пайдои намояд

ولی اندر نبیّ پیدا نماید

Вале аз пайравӣ чун ҳамдам омад

ولیّ از پیروی چون همدم آمد

Набиро дар вилоят муҳаррам омад

نبیّ را در ولایت محرم آمد

з « إни кантами тҳбўн » ёбад ӯ роҳ

ز «إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ» یابد او راه

Ба хлўтхонаҳ « иҳббкми аллоҳ »

به خلوتخانهٔ «يُحْبِبْکُمُ اللَّهُ»

Дар он хилвати саро маҳбӯб гардад

در آن خلوت‌سرا محبوب گردد

Ба ҳақи якборагӣ маҷзӯб гардад

به حق یکبارگی مجذوب گردد

Буд тобеъ вале аз рӯй маънӣ

بود تابع ولی از روی معنی

Буд обид вале дар кӯии маънӣ

بود عابد ولی در کوی معنی

Вале онгаҳ расад кораш ба итмом

ولیّ آنگه رسد کارش به اتمام

Ки бо оғоз гардад боз аз анҷом

که با آغاز گردد باز از انجام