Бидон аввал ки то чун гашти мавҷӯд
بدان اوّل که تا چون گشت موجود
Каз ӯ инсони комили гашти мавлуд
کز او انسانِ کامل گشت مولود
Дар атвори ҷамодӣ буд пайдо
در اطوارِ جمادی بود پیدا
Пас аз рӯҳи изофии гашти доно
پس از روحِ اضافی گشت دانا
Пас онгаҳ ҷунбишӣ кард ӯ зи қудрат
پس آنگه جنبشی کرد او ز قدرت
Пас аз вай шуд зи ҳақи соҳиби иродат
پس از وی شد ز حق صاحب ارادت
Ба тифлӣ кард бози эҳсоси олам
به طفلی کرد باز احساسِ عالم
Дар ӯ билфеъл шуд васвоси олам
در او بالفعل شد وسواسِ عالم
Чу ҷзўёт шуд бар ваии мураттаб
چو جزویّات شد بر وی مرتّب
Ба куллиёти раҳи барад аз мураккаб
به کلّیّات ره برد از مرکّب
Ғазаб шуд андар ӯ пайдоу шаҳват
غضب شد اندر او پیدا و شهوت
Ваз эшон хост бухлу ҳирсу нихват
وز ایشان خاست بخل و حرص و نخوت
Ба феъл омад сифатҳои змимаҳ
به فعل آمد صفتهای ذمیمه
Бтар шуд аз даду деву бҳимаҳ
بَتر شد از دد و دیو و بَهیمه
Таназзулро буд ин нуқтаи асфал
تنزّل را بود این نقطه اسفَل
Ки шуд бо нуқтаи ваҳдати муқобил
که شد با نقطهٔ وحدت مقابل
Шуд аз афъол , касрат бе ниҳоят
شد از افعال، کثرت بینهایت
Муқобили гашт аз ин рӯ бо бдоит
مقابل گشت از این رو با بدایت
Агар гардад муқайяди андари ин дом
اگر گردد مقیّد اندر این دام
Ба гумроҳӣ буд камтари зи анъом
به گمراهی بود کمتر ز اَنعام
Вагар нурӣ расад аз олами ҷон
و گر نوری رسد از عالمِ جان
зи файзи ҷазба ё аз акси бурҳон
ز فیضِ جذبه یا از عکسِ برهان
Дилаш бо нури ҳақ ҳамроз гардад
دلش با نورِ حقّ همراز گردد
Аз он роҳӣ ки омад боз гардад
از آن راهی که آمد باز گردد
зи ҷазба ё зи бурҳони яқинӣ
ز جذبه یا ز برهانِ یقینی
Раҳе ёбад ба имони яқинӣ
رهی یابد به ایمانِ یقینی
Кунад як раҷъат аз сҷини Фҷор
کند یک رجعت از سِجّینِ فُجّار
Рухи оради сӯии алӣин Аброр
رخ آرد سوی عِلّیینِ اَبرار
Ба тавба муттасиф гардад дар он дам
به توبه متصّف گردد در آن دَم
Шавад дар астФои зи авлоди одам
شود در اصطفا ز اولادِ آدم
зи афъол накӯҳида шавад пок
ز افعالِ نکوهیده شود پاک
Чу Идрӣс набӣ ояд бар афлок
چو ادریسِ نبی آید بر افلاک
Чу ёбад аз сифоти бади наҷотӣ
چو یابد از صفاتِ بد نجاتی
Шавад чун Нӯҳ аз он соҳиби саботӣ
شود چون نوح از آن صاحب ثباتی
Намонад қудрати ҷузвяш дар кул
نماند قدرتِ جزویش در کلّ
Халил осо шавад соҳиби таваккул
خلیلآسا شود صاحب توکّل
Иродат бо ризоӣ ҳақ шавад зм
ارادت با رضای حق شود ضَمّ
Равад чун Мӯсои андари боби аъзам
رود چون موسی اندر بابِ اعظم
зи илм хештан ёбад рҳоӣӣ
ز علمِ خویشتن یابد رهائی
Чу исо набӣ гардад смоӣӣ
چو عیسیِ نبی گردد سمائی
Диҳад якбора ҳастиро ба тороҷ
دهد یکباره هستی را به تاراج
Даройад аз паии Аҳмад ба миъроҷ
درآید از پی احمد به معراج
Расад чун нуқтаи охир ба аввал
رسد چون نقطهٔ آخر به اوّل
Дар онҷо на малик гунҷад на мурсал
در آنجا نه مَلَک گنجد نه مُرسَل