Таба гардад саросари мағзи бодом

تبه گردد سراسر مغز بادام

Гараш аз пӯст бихарошӣ гуҳи хом

گرش از پوست بخراشی گه خام

Вале чун пухта шуд , бепӯст некӯаст

ولی چون پخته شد، بی پوست نیکوست

Агар мағзаш бар оре , бркнии пӯст

اگر مغزش بر آری، برکنی پوست

Шариъати пӯст , мағз омад ҳақиқат

شریعت پوست، مغز آمد حقیقت

Миёни ин ва он бошад тариқат

میان این و آن باشد طریقت

Халал дар роҳи солики нақс мағз аст

خلل در راه سالک نقصِ مغز است

Чу мағзаш пухта шуд , бепӯст нағз аст

چو مغزش پخته شد، بی‌پوست نغز است

Чу ориф бо яқини хеши пайваст

چو عارف با یقینِ خویش پیوست

Расидаи гашти мағз ва пӯст бишикаст

رسیده گشت مغز و پوست بشکست

Вуҷӯдаши андари ин олам напояд

وجودش اندر این عالم نپاید

Бурун рафт ва дигар ҳаргиз наёяд

برون رفت و دگر هرگز نیاید

Вагар бо пӯсти тобади тобиши хур

وگر با پوست تابد تابش خور

Дар ин нашъат кунад як даври дигар

در این نشأت کند یک دور دیگر

Дарахтӣ гардад ӯ аз об ва аз хок

درختی گردد او از آب و از خاک

Ки шохаш бугзарад аз ҳафтуми афлок

که شاخش بگذرد از هفتم افلاک

Ҳамон дона бурун ояд дигар бор

همان دانه برون آید دگر بار

Яке сад гашта аз тақдири ҷаббор

یکی صد گشته از تقدیرِ جبّار

Чу сайри ҳуба бар хат шаҷар шуд

چو سِیرِ حبّه بر خطِّ شجر شد

зи нуқтаи хат , зи хати даврӣ дигар шуд

ز نقطه خطّ، ز خطّ دَوْری دگر شد

Чу шуд дар доираи солики мукаммал

چو شد در دایره سالک مکمَّل

Расад ҳам нуқтаи охир ба аввал

رسد هم نقطهٔ آخِر به اوّل

Дигар бора шавад монанди паргор

دگر باره شود مانند پرگار

Бар он корӣ ки аввал буд бар кор

بر آن کاری که اوّل بود بر کار

Чу кард ӯ қатъи якбораи масофат

تناسخ نبود این کز روی معنی

Наад ҳақ бар сараши тоҷи хилофат

ظهورات است در عین تجلی

Ва қади солўоу қолўои мо алнҳоиаҳ ?

وَ قَدْ سأَلوا وَ قالُوا مَا النّهایة؟

Фқили ҳаии алрҷўъи илои албдоиаҳ

فَقیلَ هِیَ الرٌّجُوعُ اِلَی الْبِدایَة