Чу нури офтоб аз шаб ҷудо шуд

چو نور آفتاب از شب جدا شد

Туро субҳу тулӯъ ва устуво шуд

تو را صبح و طلوع و استوا شد

Дигар бораи зи даври чархи даввор

دگر باره ز دَوْر چرخِ دوار

Заволу аср ва мағриб шуд падедор

زوال و عصر و مغرب شد پدیدار

Буд нури набии хуршеди аъзам

بود نورِ نبیّ خورشیدِ اعظم

Гуҳ аз мўсиٰи падеду гуҳи зи одам

گه از موسیٰ پدید و گه ز آدم

Агар таърихи оламро бихонӣ

اگر تاریخِ عالم را بخوانی

Маротибро якояки бози доне

مراتب را یکایک باز دانی

зи хур ҳар дами зуҳӯри соя Эй шуд

ز خور هر دم ظهورِ سایه‌ای شد

Ки он миъроҷи дайнро поя Эй шуд

که آن معراجِ دین را پایه‌ای شد

Замони хоҷаи вақти устуво буд

زمانِ خواجه وقتِ استوا بود

Ки аз ҳар зиллу зулмати мстФо буд

که از هر ظِلّ و ظلمت مصطفا بود

Ба хати устуво , бар қомати рост

به خطِ استوا، بر قامتِ راست

Надорад сояи пеш ва пас , чапу рост

ندارد سایه پیش و پس، چپ و راست

Чу кард ӯ бар сироти ҳақи иқомат

چو کرد او بر صراطِ حق اقامت

Ба амр « Фостқм » медошт қомат

به امر «فاسْتَقِمْ» می‌داشت قامت

Набӯдаш соя кон дорад сиёҳӣ

نبودش سایه کان دارد سیاهی

Зиҳии нури худо , зилли илоҳӣ

زهی نورِ خدا، ظِلّ الهی

Варои қиблаи миёни ғарб ва шарқ аст

ورا قبله میانِ غرب و شرق است

Азиро дар миёни нур ғарқ аст

ازیرا در میانِ نور غرق است

Ба даст ӯ чу шайтон шуд мусулмон

به دستِ او چو شیطان شد مسلمان

Ба зери пой ӯ шуд сояи пинҳон

به زیرِ پای او شد سایه پنهان

Маротиби ҷумлаи зер поя ӯст

مراتب جمله زیرِ پایهٔ اوست

Вуҷӯди хокён аз соя ӯст

وجودِ خاکیان از سایهٔ اوست

з нураш шуд вилояти сояи густар

ز نورش شد ولایت سایه گستر

Мшорқ бо мғорб шуд баробар

مشارق با مغارب شد برابر

з ҳар соя ки аввали гашти ҳосил

ز هر سایه که اول گشت حاصل

Дар охир шуд яке дигари муқобил

در آخر شد یکی دیگر مقابل

Кунун ҳар олимӣ бошад зи уммат

کنون هر عالِمی باشد ز امّت

Расӯлиро муқобил дар набувват

رسولی را مقابل در نبوّت

Набӣ чун дар набувват буд акмал

نبیّ چون در نبوّت بود اکمل

Буд аз ҳар вале ночори афзал

بُوَد از هر ولیّ ناچار افضل

Вилоят шуд ба хотами ҷумлаи зоҳир

ولایت شد به خاتم جمله ظاهر

Бар аввали нуқтаи ҳам хатм омад охир

بر اوّل نقطه هم ختم آمد آخِر

Аз ӯ олам шавад пари амну имон

از او عالَم شود پر امن و ایمان

Ҷамод ва ҷонвар ёбад аз ӯ ҷон

جماد و جانور یابد از او جان

Намонад дар ҷаҳони як нафаси кофар

نماند در جهان یک نفسِ کافِر

Шавад адли ҳақиқии ҷумлаи зоҳир

شود عدلِ حقیقی جمله ظاهر

Буд аз сари ваҳдати воқифи ҳақ

بود از سِرّ وحدت واقفِ حقّ

Дар ӯ пайдои намояди ваҷҳи мутлақ

در او پیدا نماید وجه مطلق