Бар он рухи нуқтаи холаш басит аст

بر آن رخ نقطهٔ خالش بسیط است

Ки асли маркази давр муҳӣт аст

که اصل مرکز دور محیط است

Аз ӯ шуд хати давр ҳар ду олам

از او شد خط دور هر دو عالم

Ваз ӯ шуд хати нафасу қалби одам

وز او شد خط نفس و قلب آدم

Аз он ҳоли дили пурхӯн табоҳ аст

از آن حال دل پرخون تباه است

Ки акси нуқтаи хол сиёҳ аст

که عکس نقطهٔ خال سیاه است

зи холаши ҳоли дили ҷузи хӯн шудан нест

ز خالش حال دل جز خون شدن نیست

Каз он манзили раҳи берун шудан нест

کز آن منزل ره بیرون شدن نیست

Ба ваҳдат дар набошад ҳеҷ касрат

به وحدت در نباشد هیچ کثرت

Ду нуқта набӯд андари асли ваҳдат

دو نقطه نبود اندر اصل وحدت

Надонам хол ӯ акси дили мост

ندانم خال او عکس دل ماست

Ва ё дили акси хол рӯй зебост

و یا دل عکس خال روی زیباست

зи акси хол ӯ дили гашти пайдо

ز عکس خال او دل گشت پیدا

Ва ё акси дил онҷо шуд ҳувайдо

و یا عکس دل آنجا شد هویدا

Дили андар рӯй ӯ ё ӯст дар дил

دل اندر روی او یا اوست در دل

Ба ман пӯшида шуд ин рози мушкил

به من پوشیده شد این راز مشکل

Агар ҳаст ин дили мо акси он хол

اگر هست این دل ما عکس آن خال

Чаро мебошад охири мухталифи ҳол

چرا می‌باشد آخر مختلف حال

Гуҳӣ чун чашми махмураш хароб аст

گهی چون چشم مخمورش خراب است

Гуҳӣ чун зулф ӯ дар изтироб аст

گهی چون زلف او در اضطراب است

Гуҳии равшан чу он рӯй чу моҳ аст

گهی روشن چو آن روی چو ماه است

Гуҳии торик чун хол сиёҳ аст

گهی تاریک چون خال سیاه است

Гуҳии масҷид буд гоҳе кунишат аст

گهی مسجد بود گاهی کنشت است

Гуҳии дӯзах буд гоҳе биҳишт аст

گهی دوزخ بود گاهی بهشت است

Гуҳӣ бартар шавад аз ҳафтуми афлок

گهی برتر شود از هفتم افلاک

Гуҳӣ уфтад ба зери тӯдаи хок

گهی افتد به زیر تودهٔ خاک

Пас аз зуҳд ва вараъ гардад дигар бор

پس از زهد و ورع گردد دگر بار

Шаробу шамъу шоҳидро талабкор

شراب و شمع و شاهد را طلبکار