Маншаи ин хилоф шуд маймун

منشأ این خلاف شد میمون

Ибни дисони кофари малъун

ابن دیصان کافر ملعون

Қиссаи куфри балъами боъўр

قصّۀ کفر بلعم باعور

Худ чу саг ҳаст дар ҷаҳони машҳур

خود چو سگ هست در جهان مشهور

Баъд аз он зуҳду дониш бисёр

بعد از آن زهد و دانش بسیار

Рафт ва кофар шуд он саги мурдор

رفت و کافر شد آن سگ مردار

Кард инкори сонеъи бичўн

کرد انکار صانع بیچون

Пас кутуби сохт андари он малъун

پس کتب ساخت اندر آن ملعون

То ба ҷоӣӣ расед ҳоли лӣим

تا به جائی رسید حال لئیم

Ки сагаш хонд кирдигори Карим

که سگش خواند کردگار کریم

Ҳарчӣ камтар аз ин ҳикоят шавам

هرچه کمتر از این حکایت شوم

То дар омад ба ҳукми колмъдўм

تا در آمد به حکم کالمعدوم

Узрашони хости эзад аз сари ҳалам

عذرشان خواست ایزد از سر حلم

Қавла « молҳм ба ман илм »

قوله «مالهم به من علم»

Ҳам тўӣӣ эй қадими фарди илоҳ

هم توئی ای قدیم فرد اِله

Ваҳдати хешро далелу гувоҳ

وحدت خویش را دلیل و گواه

« шҳдоллаҳ » ту бишинав ва ту бигӯ

«شهداللّه» تو بشنو و تو بگو

« анаи лои илоҳи алои ҳў »

«انّه لا اِله الّا هو»

Нест андари яқини маҷоли гумон

نیست اندر یقین مجال گمان

Рӯ «овӣ аллоҳи шак » барояшон хон

رو «اَفی اللّهِ شک» برایشان خوان