Ваҳдати ҳақ чу марказӣаст басит
وحدت حق چو مرکزی است بسیط
Мо ҳамаи нуқтаи ҳои даври муҳӣт
ما همه نقطه های دور محیط
Кажии доира на аз нқт аст
کژی دایره نه از نُقَط است
Нуқтау онгоҳи каж , на ин ғалат аст
نقطه و آنگاه کژ، نه این غلط است
Нқтҳҳо чун ба ҳамдигар пайваст
نقطه ها چون به همدگر پیوست
Каже дар хаёли сӯрати баст
کژیی در خیال صورت بست
Кажии кажи зи вазъ ва ҳиӣот аст
کژی کژ ز وضع و هیئات است
Зотро ростии ҳам аз зот аст
ذات را راستی هم از ذات است
Аз пасу пеши бугсалу чапу рост
از پس و پیش بگسل و چپ و راست
То шавад он кажии ваии ҳамаи рост
تا شود آن کژی وی همه راست
Нуқта ҳар ҷо ки рух наад пасу пеш
نقطه هر جا که رخ نهد پس و پیش
Рӯй ӯ ҳаст сӯии маркази хеш
روی او هست سوی مرکز خویش
Фарқ кун дар миён мислиу мисол
فرق کن در میان مثل و مثال
То бадонеи муҷозро зи маҳол
تا بدانی مجاز را ز محال
« мисли алоълӣ » омад аз қуръон
«مثل الاعلی» آمد از قرآن
Зоти ҳақро барои кашфу баён
ذات حق را برای کشف و بیان