Гашти пайдои зи малики мо зрдошт
گشت پیدا ز ملک ما زرداشت
Онкии ин нақшро нахуст ингошт
آنکه این نقش را نخست انگاشت
Дид дар хилват ӯ магари анвор
دید در خلوت او مگر انوار
Кард монндгӣ ба сӯрати нор
کرد مانندگی به صورت نار
Буд ӯ ҳуққаи бозу чобуки даст
بود او حقه باز و چابک دست
Вази тилисмоти нқшҳои мибст
وز طلسمات نقشها میبست
Ҳилтӣ чанд сохт сахти накӯ
حیلتی چند ساخت سخت نکو
Шоҳи гуштосби бгрўиди бадв
شاه گشتاسب بگروید بدو
Монии чини пас аз вай омад боз
مانی چین پس از وی آمد باز
Кард зардуште дигар оғоз
کرد زردشتیی دگر آغاز
Шоҳи шопӯри бгрўиди тамом
شاه شاپور بگروید تمام
Бози кишташ ба оқибати баҳром
باز کشتش به عاقبت بهرام
Қавли ҳақ рост шуд ки « ҷоء алҳақ »
قول حق راست شد که «جاء الحق»
« зҳқи алботл » онгаҳе мутлақ
«زهق الباطل» آنگهی مطلق
Асли ин кор агар бадонеи ту
اصل این کار اگر بدانی تو
Дар раҳи ҳақ фурӯ наМонӣ ту
در ره حق فرو نمانی تو
Мумкини алзот дар мисли соя аст
ممکن الذات در مثل سایه است
Ҳастӣу нестӣ дар ӯ моя аст
هستی و نیستی در او مایه است
Хайри нури вуҷӯдӣ қадам аст
خیر نور وجودی قِدَم است
Шари зи зулмат ки муҳаддис ва адам аст
شر ز ظلمت که مُحْدَث و عدم است
Сари ин маънии онкии шар худ нест
سرّ این معنی آنکه شرّ خود نیست
Ҳарчӣ дорад вуҷӯд , он бад нест
هرچه دارد وجود، آن بد نیست
Зид ҳамдигаранд зулмату нур
ضدّ همدیگرند ظلمت و نور
Ҳар яке зон дигар кунанд зуҳӯр
هر یکی زان دگر کنند ظهور
« канти кнзо » ки гуфт бо Довӯд
«کنت کنزاً» که گفت با داود
Чист ҷуз аз адами зуҳӯри вуҷӯд
چیست جز از عدم ظهور وجود
Нурро зотӣаст пидоӣӣ
نور را ذاتی است پیدائی
Ки ба худ дорад ӯ ҳўидоӣӣ
که به خود دارد او هویدائی
Лек ӯро зуҳӯр дигар ҳаст
لیک او را ظهور دیگر هست
Ваон зи зулмат чу акси сӯрати баст
وان ز ظلمت چو عکس صورت بست
Ойина чун зи акси холӣ буд
آئینه چون ز عکس خالی بود
Акси сӯрат аз он ҷиҳат бинмуд
عکس صورت از آن جهت بنمود
Чист савту садоу аксу сувар
چیست صوت و صدا و عکس و صُوَر
Зон мақолоти дони ҳақиқати шар
زان مقالات دان حقیقت شرّ
« алзии аҳсан »аст хайри калом
«الذی احسن» است خیر کلام
« ҳиллтарӣ ман Фтўр » кард тамом
«هل تری من فطور» کرد تمام