Феъли ҳақро дигар зи кӯри дилӣ
فعل حق را دگر ز کور دلی
Ғаразӣ хос кард мӯътазилӣ
غرضی خاص کرد معتزلی
Бози ислоҳи ҳол ҳар банда
باز اصلاح حال هر بنده
Кард воҷиб бар офаринанда
کرد واجب بر آفرینندۀ
Баъд аз он илтизом кард маҳол
بعد از آن التزام کرد محال
Ки ҷазоро гирифт аз аъмол
که جزا را گرفت از اعمال
Ҳамаи ин шоху бех худбинӣ аст
همه این شاخ و بیخ خودبینی است
Бору барги дарахт бединӣ аст
بار و برگ درخت بی دینی است
Ҳар дарахтӣ каз асл каж бархест
هر درختی کز اصل کژ برخاست
То қиёмат дигар нагардад рост
تا قیامت دگر نگردد راست
Дар қазои ҷумлаи чизҳо баҳам аст
در قضا جمله چیزها بهم است
Дар қадари пеш ва пас , фузун ва кам аст
در قدر پیش و پس، فزون و کم است
Давру наздик дар зуҳӯр афтод
دور و نزدیک در ظهور افتاد
Зот ҳастӣ аз ин ду давр афтод
ذات هستی از این دو دور افتاد
Шебу болоу пеш ва пас , чапу рост
شیب و بالا و پیش و پس، چپ و راست
Ҳама аз ин ду вазъ ва ҳиأт хост
همه از این دو وضع و هیأت خاست
Ҳама аз даври чарху кӯри замон
همه از دور چرخ و کور زمان
Бар ҳақиқат ҳаме фитад ҳдсон
بر حقیقت همی فتد حدثان
Гар хаёл замона бархезад
گر خیال زمانه برخیزد
Азалат бо абад даромезад
ازلت با ابد درآمیزد
Хоси бинӣ ки айн ом шавад
خاص بینی که عین عام شود
Ҳолҳои ҷумлаи як мақом шавад
حالها جمله یک مقام شود
Кул шавад ҷумлаи куллӣу ҷузъӣ
کل شود جمله کلی و جزئی
Бинмоанд дигар манӣу тўӣӣ
بنماند دگر منی و توئی
Назд ман равшанаст худ ин роҳ
نزد من روشن است خود این راه
Гар туро дида нест « лоокроаҳ »
گر ترا دیده نیست «لااکراه»