Бар раҳеи мигзшти шайхи маин
بر رهی میگذشت شیخ مهین
Саъди дайни ҳмўиаҳ бо тамкин
سعد دین حمویه با تمکین
Биркаи об буд дар раҳи пер
برکۀ آب بود در ره پیر
Ки гузаштан аз он набӯд гзир
که گذشتن از آن نبود گزیر
Мураккаби шайхи зи об боз ҷаҳид
مرکب شیخ ز آب باز جهید
Акси худро чу андар об бидид
عکس خود را چو اندر آب بدید
Шайх гуфт обро бшўронид
شیخ گفت آب را بشورانید
Акс ӯро бар ӯ бпушонед
عکس او را بر او بپوشانید
Оби равшан аз он мукаддари гашт
آب روشن از آن مکدر گشت
Бе тъби асби шайх аз он бигузашт
بی تعب اسب شیخ از آن بگذشت
Кард ишорати пас онгаҳ аз чапу рост
کرد اشارت پس آنگه از چپ و راست
Сӯии асҳоби кини тариқ шумо аст
سوی اصحاب کین طریق شما است
Асби нафаси ту тавсан омад ҳон
اسب نفس تو توسن آمد هان
То нагардӣ аз он ту саргардон
تا نگردی از آن تو سرگردان
То ки дар вай рамиданӣ бошад
تا که در وی رمیدنی باشد
Он ҳам аз акс дӣданӣ бошад
آن هم از عکس دیدنی باشد
Чун зи худбинӣ ӯ гирифт ором
چون ز خودبینی او گرفت آرام
Бзрўрт шавад ба зери ту ром
بضرورت شود به زیر تو رام
Агар аз суннатӣ шавад худбин
اگر از سنّتی شود خودبین
Рӯи мубоҳӣ ба зиди он багазин
رو مباحی به ضدّ آن بگزین
Ҳар ибодат ки гашти одати ту
هر عبادت که گشت عادت تو
Қӯт нафасаст он ибодати ту
قوت نفس است آن عبادت تو
Пас мудовоаи соҳиби истеъдод
پس مداواة صاحب استعداد
Накунад ҷуз ба сӯрати аздод
نکند جز به صورت اضداد
Ба ту хайрӣ ки бошад андари дайр
به تو خیری که باشد اندر دیر
Беҳтар аз масҷидаст бо « анохир »
بهتر از مسجد است با «اناخیر»
Сари таклифи ҳукм тъҷиз аст
سرّ تکلیف حکم تعجیز است
Донад он кас ки аҳл тмииз аст
داند آن کس که اهل تمییز است
Бори бардошти одамии фузул
بار برداشت آدمی فضول
Эзадаш хонд аз он « злўму ҷҳўл »
ایزدش خواند از آن «ظُلوم و جهول»
Лутф ӯ гар нагуфтӣ « отоҳм »
لطف او گر نگفتی «آتاهم»
« иҳмлўо » зоки бал « ҳмлноҳм »
«یحملوا» ذاک بل «حملناهم»
Кӣ ба поён раседӣ эй гумроҳ
کی به پایان رسیدی ای گمراه
Туу бори ту бе « итўби аллоҳ »
تو و بار تو بی «یتوب اللّه»
Бор ӯ кард то фурӯ монад
بار او کرد تا فرو ماند
Таҳтаи аҷз хеш бархонад
تختۀ عجز خویش برخواند
Хон « амни иҷиб » соз кунад
خوان «امّن یجیب» ساز کند
Дар « ании қариб » боз кунад
در «انی قریب» باز کند
Маъсияти кони туро ба узри орад
معصیت کان ترا به عذر آرد
Беҳтар аз тоъатӣ ки аҷаби орад
بهتر از طاعتی که عجب آرد
Кибри Иблису аҷзи одами байн
کبر ابلیس و عجز آدم بین
Зон ду як кори баҳри худ багазин
زان دو یک کار بهر خود بگزین
Он лъини абади зи худбинӣ
آن لعین ابد ز خودبینی
Венаи сафии аҳади зи мискинӣ
وین صفی احد ز مسکینی
Баҳам оварадам ин сухани сар ва бен
بهم آوردم این سخن سر و بن
Тоъат аз баҳри нафас хеш макун
طاعت از بهر نفس خویش مکن
Ҳарчӣ хоҳӣ каз он шӯии меҳтар
هرچه خواهی کز آن شوی مهتر
Ҳарчӣ камтар кунӣ турои беҳтар
هرچه کمتر کنی ترا بهتر
Гоҳ гоҳе аъўзи болшитон
گاه گاهی اعوذ بالشیطان
ГФтҳонди аҳли дили ман алрҳмон
گفتهاند اهل دل من الرحمان