Кӯдакӣ дид акси худ дар об
کودکی دید عکس خود در آب
Зон битарсед ва бонг зад к-эии боб
زان بترسید و بانگ زد کای باب
Дар хами мости кӯдакии пинҳон
در خُم ماست کودکی پنهان
Ки ман аз хавф ӯ шудам ларзон
که من از خوف او شدم لرزان
Падари пер дар замон бадвед
پدر پیر در زمان بدوید
Вндри он хами з аблаҳӣ нигаред
وندر آن خُم ز ابلهی نگرید
Сӯрати акс хеш дид дар он
صورت عکس خویش دید در آن
Гуфташ эй пер аз ки эй пинҳон ?
گفتش ای پیر از که ای پنهان؟
Дар хамии рФтҳоӣ ба риши сифед
در خُمی رفتهای به ریش سفید
Кӯдакиро ҳаме кунӣ навмед
کودکی را همی کنی نومید
То зи бими ту оби минхўрд
تا ز بیم تو آب مینخورد
Бо ту обаш ба ҳалқ чун гузарад ?
با تو آبش به حلق چون گذرد؟
Борӣ ин дод ва доварӣ бингар
باری این داد و داوری بنگر
Ақли фарзанди байну риши падар
عقل فرزند بین و ریش پدر
Зин қабиласт кори нодонӣ
زین قبیل است کار نادانی
Ту худ аз акси худ ҳаросоне
تو خود از عکس خود هراسانی
Саги девонаи ҳаркиро багазед
سگ دیوانه هرکه را بگزید
Акси саги андари об софӣ дид
عکس سگ اندر آب صافی دید
Ташна гардад зи оби минхўрд
تشنه گردد ز آب مینخورد
Зонка ъмдо ба об дар нигарад
زانکه عمداً به آب در نگرد
Нафаси аммораи байн ки дар тавҳид
نفس امّاره بین که در توحید
Ки зи дасти ту ҳечкас нрҳид
که ز دست تو هیچکس نرهید
Андари оби латифи халқи збд
اندر آب لطیف خلق زَبَد
Минбинии магар ки сӯрати худ
مینبینی مگر که صورت خود
Об дар нафаси худ чу бошад пок
آب در نفس خود چو باشد پاک
Гар ту саги бинии андари об чаҳ бок
گر تو سگ بینی اندر آب چه باک
Ҳам ту гаштӣ аз он назари мазмум
هم تو گشتی از آن نظر مذموم
Монда аз раҳмати худои маҳрӯм
مانده از رحمت خدا محروم
Ҳар киро ҳақ ба лутф бинавозад
هر که را حق به لطف بنوازد
Саҳни дилҳо мақом ӯ созад
صحن دلها مقام او سازد
Вонкаҳ шуд аз ҷавор ӯ матруд
وانکه شد از جوار او مطرود
Аз дар дил ҳаме шавад мардӯд
از در دل همی شود مردود