Ҳамду фазли худои ъзўҷл
حمد و فضل خدای عزّوجل
Ҳаст бар бандаи воҷиб аз аввал
هست بر بنده واجب از اول
Он карӣмӣ ки дод рӯзи нахуст
آن کریمی که داد روز نخست
Эътиқоди саҳеҳу рои дуруст
اعتقاد صحیح و رای درست
Қӯти ҷисму фикрат ҷон дод
قوت جسم و فکرت جان داد
Зини ду неъмат ба онкӣ имон дод
زین دو نعمت به آنکه ایمان داد
Дошт онгаҳ зи лутфи яздоне
داشت آنگه ز لطف یزدانی
Мазҳаби аҳли суннати арзонӣ
مذهب اهل سنت ارزانی
Мазҳаби поку софӣ аз тхлит
مذهب پاک و صافی از تخلیط
Давр аз ифроту холӣ аз тафрит
دور از افراط و خالی از تفریط
Роҳи ҳақи он буд ки дар васат аст
راه حق آن بود که در وسط است
Ғайр аз он шаку шубҳа ва ғалат аст
غیر از آن شک و شبهه و غلط است
Зонка « хироломўри аўстҳо »
زانکه «خیرالامور اوسطها»
Ашрафи алкоиноти ақстҳо
اشرف الکاینات اقسطها
Ҳар ду дар ақлу нақл мазкӯр аст
هر دو در عقل و نقل مذکور است
Ҳамчуи амсоли ом машҳур аст
همچو امثال عام مشهور است
Хоҷа дар пеш ва ин гуруҳи зи пас
خواجه در پیش و این گروه ز پس
Нест бо офтоби бими асас
نیست با آفتاب بیم عسس
Хонда « қул ҳзаҳи сиблатӣ » ро
خوانده «قل هذه سبیلی» را
Дода ҳар як бадви далелӣ ро
داده هر یک بدو دلیلی را
Доманашро гирифтаи дасти овез
دامنش را گرفته دست آویز
Ҳуҷҷати узри рӯзи растохез
حجت عذر روز رستاخیز
Бози қавмии зи зумраи эшон
باز قومی ز زمرۀ ایشان
Дидаи сидқу сафои даравишон
دیده صدق و صفای درویشان
Ҷазбашон дар кашида аз раҳи ҷайб
جذبشان در کشیده از ره جیب
То ба хлўтсрои олами ғайб
تا به خلوتسرای عالم غیب
Дидаи сонеъ ба сунъу омадаи боз
دیده صانع به صنع و آمده باز
Фориғ аз аксу тарду шебу фароз
فارغ از عکس و طرد و شیب و فراز
« ӯ лами икФ » дар раҳи имон
«او لم یکف» در ره ایمان
Ба тмсли гирифта аз қуръон
به تمثّل گرفته از قرآن
Қатъ карда зи бадв то анҷом
قطع کرده ز بدو تا انجام
Роҳи офоқу анфусӣ ба ду гом
راه آفاق و انفسی به دو گام
Зон зи сар вуҷӯд огоҳанд
زان ز سرّ وجود آگاهند
Ки ҳарифон « лии маъаи аллоҳ » анд
که حریفان «لی مع اللّه»اند
Карда бегарму сард ва бетару хушк
کرده بی گرم و سرد و بی تر و خشک
Ртбтши турбати арабро машк
رتبتش تربت عرب را مشک
Ҷуръаи шарбатӣ ки завқ омехт
جرعۀ شربتی که ذوق آمیخت
Хоҷа бар хокёни уммати рехт
خواجه بر خاکیان امت ریخت
Зон талаб кун зи садри бўбкрӣ
زان طلب کن ز صدر بوبکری
Ҷуръаи ҷом « сби фии садрӣ »
جرعۀ جام «صب فی صدری»
Бози ҷӯи ҳам зи қалби поки умр
باز جو هم ز قلب پاک عمر
Ршҳаҳи файзи фазли пайғамбар
رشحۀ فیض فضل پیغمبر
Андари ошом аз кафи Усмон
اندر آشام از کف عثمان
Ғарқа аз оби чашмаи ҳайвон
غرقه از آب چشمۀ حیوان
Завқи дониши талаби зи боби алӣ
ذوق دانش طلب ز باب علی
« анати манӣ » шинави хитоби алӣ
«انت منی» شنو خطاب علی
Сад ҳазорон дуруди боду салом
صد هزاران درود باد و سلام
Бар равони маблағони паём
بر روان مبلغان پیام
Хосса бар равзаи мутаҳҳари пок
خاصه بر روضۀ مطهر پاک
Алзии қоли раба « лўлок »
الذی قال ربّه «لولاک»
Баъд аз он бар равон қавм гузин
بعد از آن بر روان قوم گزین
Олу асҳоби поку поки ойин
آل و اصحاب پاک و پاک آئین
Онгаҳе бар равони шайхи калом
آنگهی بر روان شیخ کلام
Бўолҳсни ашъарӣ , эмоми аном
بوالحسن اشعری، امام انام
Онкӣ биниҳод баҳри тоъат ро
آنکه بنهاد بهر طاعت را
Мазҳаби суннату ҷамоат ро
مذهب سنت و جماعت را
Пас бар арвоҳи соликони тариқ
پس بر ارواح سالکان طریق
Шоҳи бозони олами таҳқиқ
شاه بازان عالم تحقیق
Зинҳор эй азиз ҳар ду ҷаҳон
زینهار ای عزیز هر دو جهان
Қадари имони хеш нек бидон
قدر ایمان خویش نیک بدان
То ба ҳар шубҳае з бе рое
تا به هر شبهه ای ز بی رایی
Уқда эътиқод нагушойӣ
عقدۀ اعتقاد نگشایی
Панд аз ин рӯзгори рафта пазир
پند از این روزگار رفته پذیر
То наМонӣ ба банди ақли асир
تا نمانی به بند عقل اسیر
Вораҳон хешро з чун ва чаро
وارهان خویش را ز چون و چرا
То чаҳ хоҳии Фтонти бут ро
تا چه خواهی فطانت بت را