То кӣ кунем оташи дилро ниҳон аз ӯ

تا کی کنیم آتش دل را نهان از او

Венаи дӯди оҳи дмбдми оради нишон аз ӯ

وین دود آه دمبدم آرد نشان از او

Дард ту кардааст роҳати ҷону давои дил

درد تو کرده است راحت جان و دوای دل

Холӣ мабод дар дилу ҷонами макон аз ӯ

خالی مباد در دل و جانم مکان از او

Рамзӣ ба хандаи лаъли лабат зон даҳон намӯд

رمزی به خنده لعل لبت زان دهان نمود

Моро ба ҳеҷ ваҷҳ набӯд ин гумон аз ӯ

ما را به هیچ وجه نبود این گمان از او

То хати сабзагӣу гул оризат дамид

تا خط سبزگی و گل عارضت دمید

Баси фитна ҳо расед ба даври замон аз ӯ

بس فتنه ها رسید به دور زمان از او

То бар рухаст шамъи рахт дар дилами чароғ

تا بر رخ است شمع رخت در دلم چراغ

Мо рости нури дидау ороми ҷон аз ӯ

ما راست نور دیده و آرام جان از او

Оҳ аз киришмаҳои ду чашмат ки сад бало

آه از کرشمه های دو چشمت که صد بلا

Ҳар лаҳза мерасад ба дили нотавон аз ӯ

هر لحظه می رسد به دل ناتوان از او

Чун шамъи пеш ёр бисӯз ва хамӯш бош

چون شمع پیش یار بسوز و خموش باش

эй шоҳидии мҷўии дили меҳрбон аз ӯ

ای شاهدی مجوی دل مهربان از او