эй тоқи ду абрӯии ту миҳроби ҷабин ҳо
ای طاق دو ابروی تو محراب جبینها
Хоки сари кӯии ту ба аз хулди барин ҳо
خاک سر کوی تو به از خلد برینها
Гуфтӣ ки манам сарвару срҳлқаҳи хубон
گفتی که منم سرور و سرحلقه خوبان
эй шоҳ касе нест шаку шубҳаи дарин ҳо
ای شاه کسی نیست شک و شبهه درینها
Аз шарми лаби лаъли ту сарчашмаи ҳайвон
از شرم لب لعل تو سرچشمه حیوان
Андар зулмотаст ниҳони зери замин ҳо
اندر ظلمات است نهان زیر زمینها
Бо зулфу хату хол ва ду чашму хаму абрӯ
با زلف و خط و خال و دو چشم و خم و ابرو
Ҳасани ту барангехти басии фитнаи барӣн ҳо
حسن تو برانگیخت بسی فتنه براینها
Сарҳо ҳама шуд хок ва ту ошӯби ҷаҳонӣ
سرها همه شد خاک و تو آشوب جهانی
Лутфӣ кун ва бигузар ба карам аз сари ин ҳо
لطفی کن و بگذر به کرم از سر اینها
То кӣ бикашам ҷавр ва ҷафоҳои рақибон
تا کی بکشم جور و جفاهای رقیبان
Баркаш зи миёни теғ ва халосам кун аз ин ҳо
برکش ز میان تیغ و خلاصم کن از اینها
эй шоҳидӣ ар ёри турои аҳд ва вафо нест
ای شاهدی ار یار ترا عهد و وفا نیست
Хуш бош ки ин ҳо набӯд одати ин ҳо
خوش باش که اینها نبود عادت اینها