Хуш буд ки тираш ба дили мо гузарӣ дошт

خوش بود که تیرش به دل ما گذری داشت

Ваон чашми ҳам аз ғамза ба сӯяш назарӣ дошт

وان چشم هم از غمزه به سویش نظری داشت

Оварад сабои вақти саҳари муждаи дидор

آورد صبا وقت سحر مژده دیدار

Гуё ки дуои саҳари мо асарӣ дошт

گویا که دعای سحر ما اثری داشت

Бигирист бар аҳволи дарунами ҳамаи шаби шамъ

بگریست بر احوال درونم همه شب شمع

ӯ ҳам магар аз сӯзи дили ман хабарӣ дошт

او هم مگر از سوز دل من خبری داشت

Сар дар қадами пер харобот ниҳодем

سر در قدم پیر خرابات نهادیم

Зон рӯ ки раҳи хлўи тёни дард сиррӣ дошт

زان رو که ره خلو تیان درد سری داشت

Шуд шоҳидии андари раҳи маъшӯқи равона

شد شاهدی اندر ره معشوق روانه

Кин роҳи баҳри марҳалаи хавф ва хатарӣ дошт

کاین راه بهر مرحله خوف و خطری داشت