Хоҳам имрӯзи итобии бикунам бо дили хеш

خواهم امروز عتابی بکنم با دل خویش

Каз чаҳ рӯ саъй кунад дар ғам бе ҳосили хеш

کز چه رو سعی کند در غم بی حاصل خویش

Агар он сарв бибинад қади худ ри а дар об

اگر آن سرو ببیند قد خود ر ا در آب

Қадари моро бишносад чу шавад моили хеш

قدر ما را بشناسد چو شود مایل خویش

Гуфтам аз зулфи ту дил чун бурҳонам ба шигифт

گفتم از زلف تو دل چون برهانم به شگفت

Бо ки гӯям биҷуз аз ёри ман ин мушкили хеш

با که گویم بجز از یار من این مشکل خویش

Аҳд кардам ки дигар бори дили ғами нкшм

عهد کردم که دگر بار دل غم نکشم

Агар ин бор барам боз ба сари манзили хеш

اگر این بار برم باز به سر منزل خویش

Дар миёни сӯии теғаш чаҳ дар ое эй дил

در میان سوی تیغش چه در آیی ای دل

Гӯшае гири сару ҷони ману қотили хеш

گوشه ای گیر سر و جان من و قاتل خویش

Шоҳидӣ эй шаҳи хубон чу гадоӣ дар тест

شاهدی ای شه خوبان چو گدای در تست

Лутф фармоу бадасти ори дили соили хеш

لطف فرما و بدست آر دل سایل خویش