Чу чашми ту ман фитна ҷӯӣ надорам

چو چشم تو من فتنه جویی ندارم

Чу зулфи ту ошуфта хуӣ надорам

چو زلف تو آشفته خویی ندارم

Чунон кард ишқати марои пеши мардум

چنان کرد عشقت مرا پیش مردم

Ки ҷузи ашки худ об рӯе надорам

که جز اشک خود آب رویی ندارم

зи ашкам ба ҳар сӯ равон гашта ҷӯӣ

ز اشکم به هر سو روان گشته جویی

Ҷузи он сарви қади ҷуст ва ҷӯӣ надорам

جز آن سرو قد جست و جویی ندارم

зи савдои зулфи ту девонаи гаштам

ز سودای زلف تو دیوانه گشتم

Ҷузи он зулфи пурвой мӯе надорам

جز آن زلف پروای مویی ندارم

Бикаш шоҳидиро ба захмӣ ба теғат

بکش شاهدی را به زخمی به تیغت

Ки ман ғайр аз ин орзӯе надорам

که من غیر از این آرزویی ندارم