Бар буии ту ҳар рӯз ба гашт чаман оем

بر بوی تو هر روز به گشت چمن آیم

Гирён ба тмошогаҳи сарв ва саман оем

گریان به تماشاگه سرو و سمن آیم

Чун ғунча дилӣ дорам аз андӯҳи ту пари хӯн

چون غنچه دلی دارم از اندوه تو پر خون

Айбам макун ар чокздаҳ перҳан оем

عیبم مکن ار چاکزده پیرهن آیم

Дармонда шуд аз нолаи ман халқ , ки ҳар рӯз

درمانده شد از ناله من خلق، که هر روز

Гӯйанд мё бар сари ин кӯй ва ман оем

گویند میا بر سر این کوی و من آیم

Ёрб зи чунин бодаи пурзавқ ки хӯрдам

یارب ز چنین باده پرذوق که خوردم

Рӯзӣ макун он рӯз ки бо хештан оем

روزی مکن آن روز که با خویشتن آیم

Ишқи ту ба девонагӣам ном баровард

عشق تو به دیوانگیم نام برآورد

То дар хами он силсилаи пар шикан оем

تا در خم آن سلسله پر شکن آیم

Ман тӯтии қудсам , ба қафаси мондаи гирифтор

من طوطی قدسم، به قفس مانده گرفتار

Кӯи оина рӯй ту то дар сухан оем

کو آینه روی تو تا در سخن آیم

Дигар ба фиребӣ нарӯм ҳамраҳи шоҳӣ

دیگر به فریبی نروم همره شاهی

Аз бодияи ишқи тугар бо ватан оем

از بادیه عشق تو گر با وطن آیم