Ҷафои ту бар дил ба ғоят хуш аст

جفای تو بر دل به غایت خوش است

зи шаҳ бар раияти риоят хуш аст

ز شه بر رعیت رعایت خوش است

Аз он ғамзау лаб ба пеши хаёл

از آن غمزه و لب به پیش خیال

Гуҳии шукр ва гоҳе шикоят хуш аст

گهی شکر و گاهی شکایت خوش است

Ба дашноми талхами мсўз эй рақиб

به دشنام تلخم مسوز ای رقیب

Ки аз лаъли ёри ин ҳикоят хуш аст

که از لعل یار این حکایت خوش است

Хатати ояти ҳасану лаби вақфи он

خطت آیت حسن و لب وقف آن

Ба сурху сияҳи вақфи оят хуш аст

به سرخ و سیه وقف آیت خوش است

Ба хўнризи ошиқи баҳонаи мҷўӣ

به خونریز عاشق بهانه مجوی

Ки қатли чунин беҷиноят хуш аст

که قتل چنین بی‌جنایت خوش است

Каромат ба риндӣ бадал кард шайх

کرامت به رندی بدل کرد شیخ

Ки дар малики ишқи ин вилоят хуш аст

که در ملک عشق این ولایت خوش است

Баҳри байти шоҳӣ назар кун , бибин

بهر بیت شاهی نظر کن، ببین

Каши оғоз , хубу ниҳоят , хуш аст

کش آغاز، خوب و نهایت، خوش است