Бози ой , ки дил бе ту сар хеш надорад

باز آی، که دل بی تو سر خویش ندارد

Бемори ту аз ҷони рамақӣ беш надорад

بیمار تو از جان رمقی بیش ندارد

Аз доғи ту завқии набарди ошиқи бидрд

از داغ تو ذوقی نبرد عاشق بیدرد

Марҳам Чехияанд онкии дил риш надорад ?

مرهم چکند آنکه دل ریش ندارد؟

Гар лутфи ту моро ннўозд чаҳ тавон кард ?

گر لطف تو ما را ننوازد چه توان کرد؟

Султон чаҳ аҷабгар сар дарвеш надорад ?

سلطان چه عجب گر سر درویش ندارد؟

Онро ки расад новаки длдўзи ту бар чашм

آن را که رسد ناوک دلدوز تو بر چشم

Нокас буд ар чашм дигар пеш надорад

ناکس بود ار چشم دگر پیش ندارد

То ишқи ту дар воқеа шуд раҳбари шоҳӣ

تا عشق تو در واقعه شد رهبر شاهی

Фикр аз хиради маслиҳат андеш надорад

فکر از خرد مصلحت اندیش ندارد