Воъизӣ буд бар сари минбар

واعظی بود بر سر منبر

Лаб ба ваъз ва ба панди бигушода

لب به وعظ و به پند بگشاده

Гуфт : ҳар мардро буд ба биҳишт

گفت: هر مرد را بود به بهشت

Чанд ҳури латиф , омода

چند حور لطیف، آماده

Уратии пер аз он миён бархест

عورتی پیر از آن میان برخاست

Ҷонаши андари всоўси афтода

جانش اندر وساوس افتاده

Гуфт : баҳри худои мавлоно

گفت: بهر خدای مولانا

Як сухани гӯй , судау сода

یک سخن گوی، سوده و ساده

Ҳеҷ дар хулди ҳур нар бошад

هیچ در خلد حور نر باشد

ё буд он ҳама чу мо мода ?

یا بود آن همه چو ما ماده؟

Гуфт : биншин , ки он қадр бошад

گفت: بنشین، که آنقدر باشد

Ки наМонӣ ту низ ногодаҳ

که نمانی تو نیز ناگاده