Дод ҷорубӣ ба дастами он нигор

داد جاروبی به دستم آن نگار

Гуфт каз дарёи барангезони ғубор

گفت کز دریا برانگیزان غبار

Оби оташи гашт ва ҷорубам бсухт

آب آتش گشت و جاروبم بسوخت

Гуфт каз оташи ту ҷорубӣ барор

گفت کز آتش تو جاروبی برآر

Ақли ҷорубатнигор он пери кор

عقل جاروبت نگار آن پیر کار

Ботинати дарё ва ҳастӣ чун ғубор

باطنت دریا و هستی چون غبار

Оташи ишқаш чу сӯзади ақл ро

آتش عشقش چو سوزد عقل را

Бози ҷорубии з ишқ ояд ба кор

باز جاروبی ز عشق آید به کار

Кардам аз ҳайрати суҷудии пеш ӯ

کردم از حیرت سجودی پیش او

Гуфт бе соҷди суҷудӣ хуш биор

گفت بی ساجد سجودی خوش بیار

Оҳ бе соҷди суҷудӣ чун буд

آه بی ساجد سجودی چون بود

Гуфт бе чун бошаду бечораи ёр

گفت بی چون باشد و بیچاره یار

Ақли лои ноФиаҳ май дони ҳаме

عقل لای نافیه می دان همی

Ишқи исбот ҳақаст эй ёри ёр

عشق اثبات حق است ای یار یار

Саҷда бесоҷд ндонӣ чун буд

سجده بی ساجد ندانی چون بود

Яъне бе ҳастӣ соҷди саҷдаи ор

یعنی بی هستی ساجد سجده آر

Грднкро пеш кардам гуфтамаш

گردنک را پیش کردم گفتمش

Соҷдиро сари бабр бо зулфиқор

ساجدی را سر ببر با ذوالفقار

Теғ то ӯ беш зад сар пеш шуд

تیغ تا او بیش زد سر پیش شد

То бараст аз гарданами сари сад ҳазор

تا برست از گردنم سر صد هزار

Гарданам яъне сар ҳастӣ буд

گردنم یعنی سر هستی بود

Теғи тез ишқ бошад зулфиқор

تیغ تیز عشق باشد ذوالفقار

Чун сар ҳастӣ бибаред аз бадан

چون سر هستی ببرید از بدن

Маърифат шуд ошкорои сад ҳазор

معرفت شد آشکارا صد هزار

эй мизоҷати сарди кӯи тоси дилат

ای مزاجت سرد کو طاس دلت

То дар ин гармобаи тугирӣ қарор

تا در این گرمابه تو گیری قرار

Бигузар аз гулхани ту дар гармобаи рӯ

بگذر از گلخن تو در گرمابه رو

Ҷома бар кун бингар он нақш ва нигор

جامه بر کن بنگر آن نقش و نگار

Гар фусурда нестӣ бархез гарм

گر فسرده نیستی برخیز گرم

Тарк сӯрат кун бмънӣ кун гузор

ترک صورت کن بمعنی کن گذار

Тоси дил бар кун зи тани ҳаммоми тан

طاس دل بر کن ز تن حمام تن

Сӯии боғи ҷони хиром эй бо виқор

سوی باغ جان خرام ای با وقار

То бибинӣ нақшҳои дили рибо

تا ببینی نقشهای دل ربا

То бибинӣ рангҳои лолаи зор

تا ببینی رنگهای لاله زار

Хоку об аз акс ӯ рангин шуда

خاک و آب از عکس او رنگین شده

Ҷони бтозидаҳ ба тарку Зангбор

جان بتازیده به ترک و زنگبار

Аз ҳуҷби беруни хиромад бе ҳиҷоб

از حُجُب بیرون خرامد بی حجاب

Равнақи гулзору ҷони лолаи зор

رونق گلزار و جان لاله زار

Лолаи зор ва нақшҳои бе ҳисоб

لاله زار و نقشهای بی حساب

Аз таҷаллӣ бошад эй соҳиби виқор

از تجلی باشد ای صاحب وقار

Чист шарқу ғарби андари ломакон

چیست شرق و غرب اندر لامکان

Гулхани торику ҳаммомӣ нигор

گلخن تاریک و حمامی نگار

Шаш ҷиҳати ҳаммому равзани ломакон

شش جهت حمام و روزن لامکان

Бар сари равзани ҷамоли шаҳриёр

بر سر روزن جمال شهریار

Хилват дил ломаконаст аз яқин

خلوت دل لامکانست از یقین

Равзанаш ҷонасту ҷонони шаҳриёр

روزنش جانست و جانان شهریار

Гулхани торик нафас шавам тест

گلخن تاریک نفس شوم تست

Чист ҳаммоми ин тани нопойдор

چیست حمام این تن ناپایدار

Ман чароғ ҳар серум ҳамчун Фтил

من چراغ هر سرم همچون فتیل

Ҷумларо андари гирифта аз шарор

جمله را اندر گرفته از شرار

Шамъҳо бар мешуд аз сарҳои ман

شمعها بر می شد از سرهای من

Шарқу мағрибро гирифта аз қатор

شرق و مغرب را گرفته از قطار

Чун гузар кардӣ аз ин ва он ба ишқ

چون گذر کردی از این و آن به عشق

Ҷомаи даруш аз сафоташи зоти вор

جامه درپوش از صفاتش ذات وار

Боз чун ҳамрангу буи ӯ шудӣ

باز چون همرنگ و بوی او شدی

Ёри худ бининигор ҳар нигор

یار خود بینی نگار هر نگار

Шаби гузашт ва қиссаам кӯтаҳ нашуд

شب گذشت و قصه ام کوته نشد

эй шабу рӯз аз ҳадисаши зоти вор

ای شب و روز از حدیثش ذات وار

Шоҳи шамси аддӣни табризии маро

شاه شمس الدین تبریزی مرا

Маст медорад зи ҷом бе хумор

مست می دارد ز جام بی خمار

Сайиди малики вуҷӯдами лоҷарам

سید ملک وجودم لاجرم

Ончии пинҳон буд кардам ошкор

آنچه پنهان بود کردم آشکار