Чаҳ хуш бошад ?герат бошад фароғат аз ҳамаи олам

چه خوش باشد گرت باشد فراغت از همه عالم

Фароғати хуш буд ҷоно агар чаҳ бошад он як дам

فراغت خوش بود جانا اگر چه باشد آن یک دم

Агар ҳамдами ҳамеи хоҳӣ чу мо бо ҷоми ҳамдами шӯ

اگر همدم همی خواهی چو ما با جام همدم شو

Вагар муҳаррами ҳамеи ҷўӣии мҷуи ҷузи хешро муҳаррам

و گر محرم همی جوئی مجو جز خویش را محرم

Хроботст ва мо сармасту соқии ҷом май бар даст

خراباتست و ما سرمست و ساقی جام می بر دست

Биё ва нӯш кун ҷомӣ ки хуш вақте шӯй дар дам

بیا و نوش کن جامی که خوش وقتی شوی در دم

Хаёли нақш рӯй ӯу нури дидаи мо байн

خیال نقش روی او و نور دیدهٔ ما بین

Ки сармастона дар хилват нишаста ҳар ду хуш бо ҳам

که سرمستانه در خلوت نشسته هر دو خوش با هم

Давоӣ дардмандонасту дарди ишқ ӯ

دوای دردمندان است و درد عشق او

Хабар аз мо касе дорад ки нӯшад май зи ҷоми ҷам

خبر از ما کسی دارد که نوشد می ز جام جم

Шароби шавқ май нӯшами сухан аз ишқ ме гӯям

شراب شوق می نوشم سخن از عشق می گویم

Ройаи аллоҳи фии Айнӣу Айнии айнаи ФоФҳм

رایة الله فی عینی و عینی عینه فافهم

Бирав эй ақли саргардон ки ман мастами ту махмурӣ

برو ای عقل سرگردان که من مستم تو مخموری

Ҳарифи неъмати аллоҳам фароғат дорам аз олам

حریف نعمت اللهم فراغت دارم از عالم