Перҳангар куҳна гардад Юсуфи ҷонро чаҳ ғам

پیرهن گر کهنه گردد یوسف جان را چه غم

Вари диҳӣ вайрона гардад малики хоқонро чаҳ ғам

ور دهی ویرانه گردد ملک خاقان را چه غم

Ки худо боқӣастгар хона шавад вайрон чаҳ бок

که خدا باقیست گر خانه شود ویران چه باک

Ҷон ба ҷонони зинда , ар тан равад ҷонро чаҳ ғам

جان به جانان زنده ، ار تن رَود جان را چه غم

Хам май дар ҷӯшу соқии масту риндони дрҳзўр

خم می در جوش و ساقی مست و رندان درحضور

Ҷом агар бишикаст гӯ башикан ҳарифонро чаҳ ғам

جام اگر بشکست گو بشکن حریفان را چه غم

Бути парастӣ гар баруфтад бут чаҳ андешад аз он

بت پرستی گر برافتد بت چه اندیشد از آن

Вари бимиради бандаи бечорае султонро чаҳ ғам

ور بمیرد بندهٔ بیچاره ای سلطان را چه غم

Гар намонад оинаи ойинагарро умри бод

گر نماند آینه آئینه گر را عمر باد

Вар намонад соя эй хуршеди тобонро чаҳ ғам

ور نماند سایه ای خورشید تابان را چه غم

Ғам надорамгар тилисми сӯратам дигар шавад

غم ندارم گر طلسم صورتم دیگر شود

Ганҷ маънӣ ёфтам зи ифлоси ёронро чаҳ ғам

گنج معنی یافتم ز افلاس یاران را چه غم

Бодаи ваҳдат ба шодии неъмат аллоҳ ме хӯрем

بادهٔ وحدت به شادی نعمت الله می خوریم

Аз хумори касрату маъқӯл , мисатонро чаҳ ғам

از خمار کثرت و معقول ، مستان را چه غم