Манам ки ошиқи дидори ёр худ бошам

منم که عاشق دیدار یار خود باشم

Манам ки волаи зулфнигор худ бошам

منم که والهٔ زلف نگار خود باشم

Манам ки Сайидаму бандаи худовандам

منم که سیدم و بندهٔ خداوندم

Манам ки донау доми шикор худ бошам

منم که دانه و دام شکار خود باشم

Манам чу пардау ҷонами амир парда нишин

منم چو پرده و جانم امیر پرده نشین

Манам ки мейри худу пардаи дор худ бошам

منم که میر خود و پرده دار خود باشم

Ба ҳар канор ки бошам аз ин миён ба яқин

به هر کنار که باشم از این میان به یقین

Чу нек бингарам андари канор худ бошам

چو نیک بنگرم اندر کنار خود باشم

Ба гирди кӯҳу биёбон дигар нахоҳам гашт

به گرد کوه و بیابان دگر نخواهم گشت

Ба кунҷи дили рӯму ёри ғор худ бошам

به کنج دل روم و یار غار خود باشم

Чаро ҷафои кашам аз ҳар касе дарин ғурбат

چرا جفا کشم از هر کسی درین غربت

Ба шаҳри худ рӯму шаҳриёр худ бошам

به شهر خود روم و شهریار خود باشم

Ба ғайри ишқ маро нест корӣу борӣ

به غیر عشق مرا نیست کاری و باری

Аз он мудоми паии кору бор худ бошам

از آن مدام پی کار و بار خود باشم

Аз онкии ошиқу маъшӯқи нъмҳоллҳм

از آنکه عاشق و معشوق نعمةاللهم

Ба гирди кори худу кирдигор худ бошам

به گرد کار خود و کردگار خود باشم