Мо чу дар сояи алтоф худо ме бошем

ما چو در سایهٔ الطاف خدا می باشیم

Ҳарчӣ бошанд ба мо , мо ба ҷаҳон ме бошем

هرچه باشند به ما ، ما به جهان می باشیم

Дигарон дар ҳавас нақш хаёланд ва мо

دیگران در هوس نقش خیالند و ما

Нақши бандеми хаёлӣ ки магар наққошем

نقش بندیم خیالی که مگر نقاشیم

Набӯд ҳеҷ ҳиҷобӣ ки ба он маҳҷӯбем

نبود هیچ حجابی که به آن محجوبیم

Вар буд яксар мўӣиш равон битарошем

ور بود یکسر موئیش روان بتراشیم

Гӯи ҳама халқ бидонанд ки мо сармастем

گو همه خلق بدانند که ما سرمستیم

Аз ту пинҳон набӯд дар ҳама олам фошем

از تو پنهان نبود در همه عالم فاشیم

Зоҳидиро ба харобот Муғон нагузоред

زاهدان را به خرابات مغان نگذارید

Хонаи мост ки риндони хуш ӯ бошем

خانهٔ ماست که رندان خوش او باشیم

Ҳарчӣ байнами ҳамаи дилбар худ ме нигарем

هرچه بینیم همه دلبر خود می نگریم

Лоҷарами як сари мўӣии дили каси нхрошим

لاجرم یک سر موئی دل کس نخراشیم

Дар хароботи Муғони Сайиди срмстоним

در خرابات مغان سید سرمستانیم

То ки будем чунин буд ва чунон ме бошем

تا که بودیم چنین بود و چنان می باشیم