Гар даст диҳад доман дилбар нагузорем

گر دست دهد دامن دلبر نگذاریم

Сар дар қадамаши бохтаи ҷонро бисипорем

سر در قدمش باخته جان را بسپاریم

Хезед ки то гирди хароботи броӣим

خیزید که تا گرد خرابات برآئیم

Бошад ки дамии ҷоми шаробӣ ба кафи орем

باشد که دمی جام شرابی به کف آریم

Гар як нафасӣ фӯт шавад бе майу соқӣ

گر یک نفسی فوت شود بی می و ساقی

Мо он нафас аз умр азизаш нишморем

ما آن نفس از عمر عزیزش نشماریم

Ишқаш на нигорӣаст ки бар дасти тавон баст

عشقش نه نگاریست که بر دست توان بست

Он нақш хаёлӣаст ки бар дида нигорем

آن نقش خیالی است که بر دیده نگاریم

Дргўшаҳи майхонаи ҳарифон ҳама ҷамъанд

درگوشهٔ میخانه حریفان همه جمعند

Гар бода нанӯшем дар ӣнҷо ба чаҳ корем

گر باده ننوشیم در اینجا به چه کاریم

эй воъизи махмури мадаи панд ба мисатон

ای واعظ مخمور مده پند به مستان

Мо мазҳаби худро ба ҳикоят нагузорем

ما مذهب خود را به حکایت نگذاریم

Он аҳд ки бо Сайид сармаст бибастем

آن عهد که با سید سرمست ببستیم

То рӯзи қиёмат ба ҳамон аҳд ва қарорем

تا روز قیامت به همان عهد و قراریم