Нур ӯ дар ҷумлаи ашёъ зоҳир аст

نور او در جمله اشیاء ظاهر است

Зоҳираш бингар ки бар мо зоҳир аст

ظاهرش بنگر که بر ما ظاهر است

Равшанаст ойинаи олами тамом

روشن است آئینهٔ عالم تمام

Дар ҳамаи асмои мсмо зоҳир аст

در همه اسما مسما ظاهر است

Нур рӯй ӯст моро дар назар

نور روی اوست ما را در نظر

Нури он манзури зебо зоҳир аст

نور آن منظور زیبا ظاهر است

Ботинаст аз чашми нобӣно вале

باطن است از چشم نابینا ولی

Зоҳиран бар чашми бино зоҳир аст

ظاهراً بر چشم بینا ظاهر است

Дар хаёли дайу фардои монда Эй

در خیال دی و فردا مانده‌ ای

Аз ҳамаи фарди о ки фардо зоҳир аст

از همه فرد آ که فردا ظاهر است

Мо зи дрёӣиму дарёи айни мо

ما ز دریائیم و دریا عین ما

Айни мо дар айни дарё зоҳир аст

عین ما در عین دریا ظاهر است

Неъмати аллоҳи ботину зоҳир буд

نعمت‌الله باطن و ظاهر بود

Ботинаши пинҳону пайдо зоҳир аст

باطنش پنهان و پیدا ظاهر است

Хониш
ғзл шморҳ 129 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ