Ба ҳрҳснӣ ки май байнами ҷамолаш май намояди рӯ

به هرحسنی که می بینم جمالش می نماید رو

Ба маънии ду яке ёбам ба сӯрат гарчи бошад ду

به معنی دو یکی یابم به صورت گرچه باشد دو

Ба мангар шоҳиди маънии намояди рӯ ба сад сӯрат

به من گر شاهد معنی نماید رو به صد صورت

Ба сад сӯрати марои ҳасании намояд рӯй ӯ некӯ

به صد صورت مرا حسنی نماید روی او نیکو

Биёи ту оина бурдор ва рӯй худ дар он бинмо

بیا تو آینه بردار و روی خود در آن بنما

Ки тимсоли ҷамол ӯ шавад равшан ба чашми ту

که تمثال جمال او شود روشن به چشم تو

Агар дар хобу бедорӣ вагар мастӣу ҳушёрӣ

اگر در خواب و بیداری وگر مستی و هشیاری

Хаёлаши нақш мебандам намебошам дамӣ бо ӯ

خیالش نقش می بندم نمی باشم دمی با او

Ту лутфи соқии мо байн ки ҳар дам медиҳад ҷомӣ

تو لطف ساقی ما بین که هر دم می دهد جامی

Дар онҷо аз сафоӣ май ба риндон май намояди рӯ

در آنجا از صفای می به رندان می نماید رو

Биё эй мутриби хўшхўон ки шеърӣ гуфтаам хуши хуш

بیا ای مطرب خوشخوان که شعری گفته ام خوش خوش

Қабулаш кун зи ман қавлӣ бирав сӯрати хушӣ май гӯ

قبولش کن ز من قولی برو صورت خوشی می گو

Басии риндону сармастон ки дидӣ ё шнидстӣ

بسی رندان و سرمستان که دیدی یا شنیدستی

Валикин дар ҳамаи олами яке чун неъмати аллоҳи кӯ

ولیکن در همه عالم یکی چون نعمت الله کو