эй ки май гўӣӣ ки ҳастам аз манӣ

ای که می گوئی که هستم از منی

Аз манӣ бигузар ки ин дам бо манӣ

از منی بگذر که این دم با منی

Пеш коед одамии андари вуҷӯд

پیش کاید آدمی اندر وجود

Мъниши ҷон буд ва дар сӯрати манӣ

معنیش جان بود و در صورت منی

Аз манӣ бигузар чу мардони худо

از منی بگذر چو مردان خدا

Каз манӣ пайдо шавад марду занӣ

کز منی پیدا شود مرد و زنی

Сарварии ёбӣ чу сардорони ишқ

سروری یابی چو سرداران عشق

Гар ба пои ошиқони сроФкнӣ

گر به پای عاشقان سرافکنی

Ҷони ту чун Юсуфу тани перҳан

جان تو چون یوسف و تن پیرهن

Юсуфи мисрӣ на ин пероҳанӣ

یوسف مصری نه این پیراهنی

Чун з ҳар дили равзанӣ бо ҳақ буд

چون ز هر دل روزنی با حق بود

Хотир мӯрӣ сазад гар нашиканӣ

خاطر موری سزد گر نشکنی

Неъмати аллоҳи ҷӯ ки то ёбии мурод

نعمت الله جو که تا یابی مراد

Бигузар аз дунё ки дунасту ?данӣ

بگذر از دنیا که دونست و دنی