Ҷамолаш дидаам дар ҳар хаёлӣ

جمالش دیده ام در هر خیالی

Хаёлаши байн ки дорад хуши ҷамолӣ

خیالش بین که دارد خوش جمالی

Хаёл ӯст нақши пардаи чашм

خیال اوست نقش پردهٔ چشم

Азин хуштар наме байнами хаёлӣ

ازین خوشتر نمی بینم خیالی

Хаёлии ҷузи хаёл ӯ маҳоласт

خیالی جز خیال او محالست

Маҳолиро куҷо бошад маҷолӣ

محالی را کجا باشد مجالی

Маро чун завқ мебахшад хаёлаш

مرا چون ذوق می بخشد خیالش

Азуи холии ним дар ҳеҷ ҳоле

ازو خالی نیم در هیچ حالی

Ғуломи Сайиди сармасти мо шӯ

غلام سید سرمست ما شو

Ки то ёбӣ аз он ҳазрати камолӣ

که تا یابی از آن حضرت کمالی