Рози дили ушшоқ ба ҳар кас натавон гуфт

راز دل عشاق به هر کس نتوان گفت

Ин гавҳар ишқаст бгФтн натавон сифт

این گوهر عشقست بگفتن نتوان سفت

Дар савмиъаи як дам натавонем нишастан

در صومعه یک دم نتوانیم نشستن

Бар хок дар майкадаи сад сол тавон хуфт

بر خاک در میکده صد سال توان خفت

Мардонаи қадам бар сар мастӣ биниҳодем

مردانه قدم بر سر مستی بنهادیم

Ба зини лагадӣ бар сар ҳастӣ натавон кафат

به زین لگدی بر سر هستی نتوان کُفت

Гар даст диҳад давлат ҷовид биёбем

گر دست دهد دولت جاوید بیابیم

Ҳошо ки худӣ аз раҳи тавҳид тавон рафт

حاشا که خودی از ره توحید توان رفت

Гуфтам сари зулфаш ки магари машки хтоӣӣ

گفتم سر زلفش که مگر مشک خطائی

Печид ба худ зини сухан ва нек барошуфт

پیچید به خود زین سخن و نیک برآشفت

Ҷомӣаст пар аз бода ва мо маст ва харобем

جامیست پر از باده و ما مست و خرابیم

Ҳаргизи набарди зоҳиди махмури зи мо муфт

هرگز نبرد زاهد مخمور ز ما مُفت

Бишинав сухании Сайиди могар сар вақтаст

بشنو سخنی سید ما گر سر وقتست

Худ хуштар азин қавл ки гуфтаст ва тавон гуфт

خود خوشتر ازین قول که گفت است و توان گفت

Хониш
ғзл шморҳ 207 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ