Дили мо дар ҳавоӣ алванд аст

دل ما در هوای الوند است

Дар сари зулфи ёр дарбанд аст

در سر زلف یار دربند است

Хоҷа табризӣаст ва дар қурра боъ

خواجه تبریزی است و در قره باع

Шоҳи сарвони амир дар банд аст

شاه سروان امیر در بند است

Ёри балхии мо з турбат рафт

یار بلخی ما ز تربت رفت

Дар каши хоҷа Самарқанд аст

در کش خواجهٔ سمرقند است

Сухан аз рӯму шом чун гуяд

سخن از روم و شام چون گوید

Он Хуҷандӣ ки сокин ҷанд аст

آن خجندی که ساکن جَند است

Тарки сармасту ҳиндӯии ширин

ترک سرمست و هندوی شیرین

Он яке чун гуласт ва ин қанд аст

آن یکی چون گل است و این قند است

Гарчи одам ба ҷисм буд падар

گرچه آدم به جسم بود پدر

Назд хотам ба рӯҳ фарзанд аст

نزد خاتم به روح فرزند است

Сайиди базми ишқ доне кист

سید بزم عشق دانی کیست

Онкӣ ӯ банда худованд аст

آنکه او بندهٔ خداوند است