Биё ки ҷону дилам дар ҳавоӣ дарвеш аст

بیا که جان و دلم در هوای درویش است

Биё ки шоҳи ҷаҳонии гадоӣ дарвеш аст

بیا که شاه جهانی گدای درویش است

Ба хоки пои фақирону ҷони сари ҳалқа

به خاک پای فقیران و جان سر حلقه

Ки серумаи назарами хоки пой дарвеш аст

که سرمهٔ نظرم خاک پای درویش است

Дар он мақом ки рӯҳ алқудс надорад бор

در آن مقام که روح القدس ندارد بار

Дар о ки гӯшаи хилвати сарой дарвеш аст

در آ که گوشهٔ خلوت سرای درویش است

Садои нағмаи ошиқу завқи маҷлиси мо

صدای نغمهٔ عاشق و ذوق مجلس ما

Намӯнае зи ҳузур ва навой дарвеш аст

نمونه ای ز حضور و نوای درویش است

Ба ёди соқӣ боқӣ бануш дардии дард

به یاد ساقی باقی بنوش دُردی درد

Ки ҷоми дардии дардаши давоӣ дарвеш аст

که جام دُردی دردش دوای درویش است

Агарчӣ ошиқи дарвеш бо дили ришам

اگرچه عاشق درویش با دل ریشم

Вале хушам чу бало аз барои дарвеш аст

ولی خوشم چو بلا از برای درویش است

Самоъу мутриб завқасту суҳбати дарвеш

سماع و مطرب ذوق است و صحبت درویش

Тараннуми нафаси ҷонФзоӣ дарвеш аст

ترنم نفس جانفزای درویش است

Хониш
ғзл шморҳ 261 — сӣд ҷобр мвсвӣ солҳӣ