Равшанаст аз нури рӯйиши дидаи бинои мо

روشنست از نور رویش دیدهٔ بینای ما

Дарраи Байзо буд ғаввоси ин дарёии мо

درهٔ بیضا بود غواص این دریای ما

Ҷумлаи олам вуҷӯдӣ ёфта аз ҷӯад ӯ

جملهٔ عالم وجودی یافته از جود او

Хуш буд ин хилқат ӯ рост бар болои мо

خوش بود این خلقت او راست بر بالای ما

Гар давои дарди дили хоҳӣ дар ин дарё нишин

گر دوای درد دل خواهی در این دریا نشین

То ба айни мо насибии ёбӣ аз дарёии мо

تا به عین ما نصیبی یابی از دریای ما

Ҷумлаи асмоӣ ӯ аз исми аъзам хонда ем

جملهٔ اسمای او از اسم اعظم خوانده ایم

Исм ӯгар боядат асмоӣ ӯ асмои мо

اسم او گر بایدت اسمای او اسمای ما

Ошиқонро нест пурвои дамӣ бо ғайр ӯ

عاشقان را نیست پروای دمی با غیر او

Оқилонро ҳам набошад як нафаси пурвои мо

عاقلان را هم نباشد یک نفس پروای ما

Сари ниҳода бар дар хилвати сарои ҳазраташ

سر نهاده بر در خلوت سرای حضرتش

Худ ки дорад дар ҷаҳони хуштар аз ин мأўои мо

خود که دارد در جهان خوشتر از این مأوای ما

Дар дил Сайид нагунҷад ғайри ишқи ҳазраташ

در دل سید نگنجد غیر عشق حضرتش

Ҳазрат ӯ кӣ нишонди дайгарӣ бар ҷои мо

حضرت او کی نشاند دیگری بر جای ما