Ҷонам хаёл шуд ба хаёли хаёли дӯст

جانم خیال شد به خیال خیال دوست

Дили биқрори гашт ба ишқи висоли дӯст

دل بیقرار گشت به عشق وصال دوست

Ҳар кас ба орзӯӣ ҷамоласт дар ҷаҳон

هر کس به آرزوی جمالست در جهان

Моӣиму орзӯии хаёли ҷамоли дӯст

مائیم و آرزوی خیال جمال دوست

Меҳр мунир чист шуъоъии з рӯй ёр

مهر منیر چیست شعاعی ز روی یار

ё кист моҳи нав чу ғуломии ҳилоли дӯст

یا کیست ماه نو چو غلامی هلال دوست

То занги ғайри зи ойинаи дил задуда ам

تا زنگ غیر ز آئینهٔ دل زدوده ام

Дар оина надидаам алўсоли дӯст

در آینه ندیده ام الوصال دوست

Мардум надидаанд вагар сарви ростин

مردم ندیده اند و گر سرو راستین

Бар ҷӯйбори дидаи мо чун ҳилоли дӯст

بر جویبار دیدهٔ ما چون هلال دوست

Моро камол нест ба худ эй азизи мо

ما را کمال نیست به خود ای عزیز ما

Дорем мо камол вале аз камоли дӯст

داریم ما کمال ولی از کمال دوست

Сайиди ту бор ҷон манеҳ андари всоқи дил

سید تو بار جان منه اندر وثاق دل

Кин хонаи ҷои рахт буд ё маҳоли дӯст

کاین خانه جای رخت بود یا محال دوست