Нур ӯ дар дидаи бинои хушии дидеми мо

نور او در دیدهٔ بینا خوشی دیدیم ما

Нури мардумро ба нури чашм ӯ дидеми мо

نور مردم را به نور چشم او دیدیم ما

Шахсу сояи ду намояд дар назар аммо якеаст

شخص و سایه دو نماید در نظر اما یکیست

Ду куҷо байнем чун аз аҳл тавҳидем мо

دو کجا بینیم چون از اهل توحیدیم ما

Ғайри нур рӯй ӯ дар дида мо ҳаст нест

غیر نور روی او در دیدهٔ ما هست نیست

Ҳарчӣ рӯ бинмуд аз он рӯи бозпрсидими мо

هرچه رو بنمود از آن رو بازپرسیدیم ما

зи офтоби ҳасан ӯ олами ҳамаи равшан шуда

ز آفتاب حسن او عالم همه روشن شده

Каси надидаи ин чунин нурӣ ва нашунидем мо

کس ندیده این چنین نوری و نشنیدیم ما

Соқӣ мастему майхонаи сиблати мо буд

ساقی مستیم و میخانه سبیل ما بُود

Май ба ҳар риндӣ ки дил май хости бахшидеми мо

می به هر رندی که دل می خواست بخشیدیم ما

Мӯ ба мӯи зулфи сиёҳати мо ба даст оварда ем

مو به مو زلف سیاهت ما به دست آورده ایم

Гисўӣии хуши бофта бар даст печидем мо

گیسوئی خوش بافته بر دست پیچیدیم ما

Дар хароботи Муғон бо неъмат аллоҳ ҳамдамем

در خرابات مغان با نعمت الله همدمیم

Ошиқонаи ҷом май аз завқ нӯшедем мо

عاشقانه جام می از ذوق نوشیدیم ما