Ҳарчӣ ояд дар назар чун ӯ буд

هرچه آید در نظر چون او بود

Айн ӯ дрчшми мо некӯ буд

عین او درچشم ما نیکو بود

Мавҷу дарё назд мо бошад яке

موج و دریا نزد ما باشد یکی

Гарчи он як исму расмаши ду буд

گرچه آن یک اسم و رسمش دو بود

Гуфтам ин ришта магар бошад ду ту

گفتم این رشته مگر باشد دو تو

Сар ба сар дидам ҳамаи як ту буд

سر به سر دیدم همه یک تو بود

Ҷузи вуҷӯд ӯ намеёбам дигар

جز وجود او نمی یابم دگر

Бо вуҷӯд ӯ вуҷӯдӣ чу буд

با وجود او وجودی چو بود

Буи дастанбуаш меояд зи даст

بوی دستنبوش می آید ز دست

Ҳар киро дар дасти дастанбу буд

هر که را در دست دستنبو بود

Ваҷҳ ӯ дар ваҷҳ ҳар як рӯ намӯд

وجه او در وجه هر یک رو نمود

Он яке бо ҳар яке як рӯ буд

آن یکی با هر یکی یک رو بود

Зулфи Сайидро наме оре ба даст

زلف سید را نمی آری به دست

То ҳиҷоби роҳи ту як мӯ буд

تا حجاب راه تو یک مو بود