Чашми мо хуши чашмаи обӣ ба ҳар сӯ ме равад

چشم ما خوش چشمهٔ آبی به هر سو می رود

Ин чунин оби хушии пайваста бар рӯ ме равад

این چنین آب خوشی پیوسته بر رو می رود

намеравад умри азизи ман ба ишқ рӯй ӯ

می رود عمر عزیز من به عشق روی او

Дилхушам аз умри худ зеро ки некӯ ме равад

دلخوشم از عمر خود زیرا که نیکو می رود

Дили тавофи каъба васлаш бидон ҷӯяд мудом

دل طواف کعبهٔ وصلش بدان جوید مدام

Дар биёбони фироқ ӯ ба паҳлу ме равад

در بیابان فراق او به پهلو می رود

Офтобаст ӯу олами сояи он офтоб

آفتابست او و عالم سایهٔ آن آفتاب

Ҳар куҷо ӯ меравад ин соя бо ӯ ме равад

هر کجا او می رود این سایه با او می رود

Дар азали нақши хаёл ӯ ба дида баста ам

در ازل نقش خیال او به دیده بسته ام

То абади нақшии чунин аз чашми мо чу ме равад

تا ابد نقشی چنین از چشم ما چو می رود

Як замонии суҳбат ӯро ғанимат май шимур

یک زمانی صحبت او را غنیمت می شمر

Зонка ин маҳбӯби мо дайр омад ва зу ме равад

زانکه این محبوب ما دیر آمد و زو می رود

Бар дар хлўтсрои Сайид ар шоҳӣ расад

بر در خلوتسرای سید ار شاهی رسد

Банда гардад аз сари ихлос онҷу ме равад

بنده گردد از سر اخلاص آنجو می رود