Оташӣ дар диласту ҷони сӯзад

آتشی در دل است و جان سوزد

Дили чунин сӯхти ҷон чаҳ сони сӯзад

دل چنین سوخت جان چه سان سوزد

Ишқ ӯ оташӣаст ҷони сӯзӣ

عشق او آتشی است جان سوزی

Риштаи шамъи ҷон аз он сӯзад

رشتهٔ شمع جان از آن سوزد

Гӯиёи авди миҷмари ишқам

گوئیا عود مجمر عشقم

Ки марои хуш дар ин миёни сӯзад

که مرا خوش در این میان سوزد

Оташи ишқ чун бар афрӯзад

آتش عشق چون بر افروزد

Олимиро ба як замони сӯзад

عالمی را به یک زمان سوزد

Оҳи дили сӯз ошиқон бишинав

آه دل سوز عاشقان بشنو

То туро дил ба ошиқони сӯзад

تا تو را دل به عاشقان سوزد

Бар ҷигари доғи ишқ ӯ дорам

بر جگر داغ عشق او دارم

Дилам аз баҳри ин нишони сӯзад

دلم از بهر این نشان سوزد

Номи ғайраш чу бар забони орм

نام غیرش چو بر زبان آرم

Оташи ғайраташи забони сӯзад

آتش غیرتش زبان سوزد

Сухани гарми ман равон ме хон

سخن گرم من روان می خوان

Ки дили сӯхтаро равони сӯзад

که دل سوخته را روان سوزد

Неъмати аллоҳ агар чунин нолад

نعمت الله اگر چنین نالد

Нафасаши ҷумлаи ҷаҳони сӯзад

نفسش جملهٔ جهان سوزد